Η εκδίκηση της μαμάς-γης και η αδράνεια των παιδιών της…

[hide_and_seek]

Λοιπόν το βαλα και σενα μπλογκ που φτιαξα το βαζω και εδω επειδη θελω σχολια επι του θεματος

Συνέδρια επί συνεδρίων που προειδοποιούν ότι η πλανήτης μας σε κάποια χρόνια θα καταστραφεί, συνθήκες που δεν τηρούνται, επιστήμονες που ωρύονται για να σταματήσει αυτή η κακοποίηση του περιβάλλοντος που σταματημό δεν έχει…

Σκέψεις που έκανα όταν διάβασα το θέμα της Ελευθεροτυπίας για τη σύνοδο επιστημόνων στο Παρίσι που ούτε λίγο ούτε πολύ θα μας πούνε πως έχουμε 10 χρόνια περιθώριο να σώσουμε την παρτίδα.

Όπως είπα όμως σκέψεις, που τις κάνουμε όλοι, άντε μερικοί τις γράφουν κιόλας. Το θέμα είναι πως πρέπει να δραστηριοποιηθούμε. Καθισμένοι στην προσωρινή γαλήνη του υπολογιστή μας δεν προσφέρουμε απολύτως τίποτα. Τα χρόνια των σκέψεων του “να κάνουμε κάτι επιτέλους” μας τελείωσαν, πρέπει κάποια στιγμή να κάνουμε όντως κάτι.

Αφορμή αποτελεί το οικολογικό ζήτημα. Ας σηκωθούμε από τις καρέκλες μας ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. Όλο σκέψεις, κουβέντες, κείμενα και από ουσία ΤΙΠΟΤΑ. Δεν κουνιέται φύλλο. Ο ωχαδερφισμός στις επάλξεις του. Ατάκες του στυλ “ελα μωρέ εγώ θα σώσω τον κόσμο” είναι πλέον συνήθες φαινόμενο στα χείλη των περισσοτέρων. Ασχολούμαστε με το καθετί ανούσιο, με την επόμενη μέρα, για να μην πω με την επόμενη ώρα. Πως θα βγούμε, πως θα ντυθούμε, πως θα μιλήσουμε και χιλιάδες άλλα κωμικοτραγικά. Και όσοι βλέπουν λίγο παραπέρα κάνουν και κάποιες extra σκέψεις αλλά μένουν εκεί, και βάζω και μένα μέσα.

υ.γ.1 φυσικά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

υ.γ.2 για τη φύση ξεκίνησα και μου βγήκε στο γενικό…

[Axilleas]

Χ: Γιατί ρε φίλε πέταξες αυτό το σκουπίδι στο δρόμο?
Υ: Δεν βαριέσαι, από μένα θα βρωμίσει ο πλανήτης...

    Για να φτάσει ο πλανήτης σε αυτή την κατάσταση πολλοί (μεταξύ των οποίων και εργοστασιάρχες) είπαν "δεν βαριέσαι". Η "παιδεία" αποκτιέται πιο εύκολα όταν είσαι μικρός. Αν έβλεπα τον πατέρα μου να πετάει σκουπίδια οπουδήποτε, ή να σκοτώνει φάλαινες στον ειρηνικό(αν ήταν ιάπωνας), προφανώς το ίδιο θα έκανα και εγώ.
    Ένας 40χρονος δεν αλλάζει μυαλά εύκολα. Και έρχεσαι τώρα εσύ που είσαι συνηδητοποιημένος, να αλλάξεις τα μυαλά στον κόσμο, και βλέπεις ότι η νοοτροπία δεν αλλάζει, και τρως όλη σου την ζωή να παλεύεις να αλλάξεις την σκέψη των άλλων. Δυστυχώς δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής για τον πλανήτη, και αν κάποιος λέει το αντίθετο είναι εξαιρετικά ονειροπόλος. Θα μου πει κάποιος "ρε φίλε αν όμως πούμε στα παιδιά μας το σωστό?". Τότε και ο Υ θα πει στο δικό του παιδί "δεν βαριέσαι". Και δυστυχώς οι Υ είναι πάρα πολλοί....

"Και εμείς οι τρεις στον καφενέ
τσιγάρο, πρέφα και καφέ
βρε δεν βαριέσαι
δεν βαριέσαι αδερφέ"   

[fotonios]

Αυτό το θέμα με προβληματίζει μια ζωή hide_and_seek και ο κόσμος με κοιτούσε λες και ήμουν εξωγήινος όταν σήκωνα από κάτω ένα σκουπίδι και το πετούσα στο πρώτο κάδο που έβρισκα όσο μακριά και αν ήταν.Ο κόσμος δεν κάνει τίποτα για να αλλάξει κάτι γιατί πολύ απλά έτσι του έμαθαν και δεν είναι χαζό και ανούσιο αυτό που λέω... και ας μη μιλήσω για ανακύκλωση το οποίο κάποιοι το θωρούν υπερβολή..
Όταν το παιδί βλέπει τον πατέρα του και τον δάσκαλό του στο σχολείο να πετάνε χωρίς σταματημό σκουπίδια όπου βρουν τι θα κάνει και το παιδί...

Το θέμα δεν είναι αν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο αλλά αν ο κόσμος μπορεί να αλλάξει.