|
*********
Επισκέπτης
|
 |
« στις: 23 Ιανουάριος, 2007, 13:57:03 » |
|
Την Δευτέρα 22/01/2007, διαβάζοντας ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας, στο "Καφενείον η Ελλάς", του
Σίφη Πολυμίλη, αποφάσισα να απαντήσω στον αρθρογράφο. Το άρθρο ήταν το ακόλουθο:
********************************************************************************
********************************************************************************
Καταλήψεις και λογική
Ας δεχθούμε -για την οικονομία της συζήτησης και μόνο- ότι πανεπιστημιακοί και φοιτητές που διαμαρτύρονται για την αναθεώρηση του άρθρου 16 έχουν όλο το δίκιο με το μέρος τους. Υποτίθεται ότι αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μην υποβαθμιστούν τα δημόσια πανεπιστήμια με την ίδρυση των ιδιωτικών. Αν όμως ήταν αυτό που τους ενδιέφερε πράγματι, τότε γιατί με την πρακτική που ακολουθούν κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να το υποβαθμίσουν;
*** Από την αρχή του χρόνου με τις καταλήψεις και τις κινητοποιήσεις τα πανεπιστήμια δεν έχουν λειτουργήσει ούτε μία μέρα. Γιατί δεν αποτελεί λειτουργία, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι, ότι μαζεύονται κάποιες δεκάδες ή έστω εκατοντάδες φοιτητές και γίνονται κάποιες συζητήσεις. Διδασκαλία, παραγωγή γνώσης, επιστημονικός διάλογος δεν υφίστανται στο πανεπιστήμιο λόγω ακριβώς των καταλήψεων. Αν οι φοιτητές χάσουν τα μισά μαθήματα της χρονιάς και δώσουν απλώς εξετάσεις, όπως το συνηθίζουν τα τελευταία χρόνια, οι δικές τους γνώσεις υποβαθμίζονται, τα δικά τους πτυχία χάνουν την αξία τους...
*** Η συζήτηση για το άρθρο 16 καλώς ή κακώς έγινε και μένει ένας και πλέον μήνας μέχρι να ξαναπάει το θέμα στην ολομέλεια της Βουλής. Τι νόημα έχει αυτή τη στιγμή να συνεχίζονται οι καταλήψεις, ποιον στόχο εξυπηρετούν; Σκέφτηκαν ποτέ οι συνδικαλιστές και οι παρατάξεις να διεκδικήσουν κάτι συγκεκριμένο για την αναβάθμιση του πανεπιστημίου, πέρα από το γενικό όχι σε όλα, με εξαίρεση την αύξηση της χρηματοδότησης; Εδώ πανεπιστημιακοί και φοιτητές που οργίζονται με την αναθεώρηση του άρθρου 16 δεν βρήκαν να πουν μια κουβέντα για το ότι μέσα στο συγκεκριμένο άρθρο υπάρχει ρητή αναφορά πως «σκοπός της Παιδείας είναι η... ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων».
*** Δυστυχώς, για ακόμη μία φορά αποδεικνύεται ότι και το φοιτητικό και το πανεπιστημιακό κίνημα κάνουν απλώς ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής χωρίς πρόγραμμα, χωρίς στόχους, χωρίς τακτική και στρατηγική. Κι αρνούνται να καταλάβουν ότι με τη στάση τους στρώνουν απλώς τον δρόμο στην όποια κυβέρνηση να κάνει ότι, τη βολεύει, χωρίς ουσιαστικό διάλογο και με την ανοχή εν τέλει της κοινής γνώμης...
********************************************************************************
********************************************************************************
Δεν συμφωνούσα με αυτά που έγραφε, οπότε αποφάσισα να του στείλω mail με τις απόψεις μου. Αυτό ήταν
αφορμή να ξεκινήσει ένας διάλογος με τον δημοσιογράφο, με άδεια του οποίου τον παραθέτω στο φόρουμ:
********************************************************************************
********************************************************************************
Εγώ προς Πολυμίλη:
Δεν μπορώ να καταλάβω πού στηρίζετε αυτά που αναφέρετε...
Έχετε μήπως την εντύπωση πως αν βάζαμε μαύρες κορδέλες στο μπράτσο και μπαίναμε στις αίθουσες να γράψουμε εξεταστική, θα ασχολούνταν η κυβέρνηση μαζί μας? Πόσο μάλλον τα ΜΜΕ και πόσο μάλλον εσείς... Που έπρεπε να δείτε ματωμένο κεφάλι στην άσφαλτο για να γίνει το θέμα της παιδείας πρωτοσέλιδο,
στην εφημερίδα σας, που υποτίθεται είναι λαϊκή, αριστερίζει.. (Αναφέρομαι στα επεισόδια του Ιουνίου..)
Ή μήπως έχετε την εντύπωση πως αν κάναμε μια ειρηνική πορεία, (βλ. δυνάμεις ΠΚΣ.. Που έχουν και επαφές κατά τα λεγόμενά τους να βγάζουν κόσμο από το πολυτεχνείο όταν μας πολιορκούν φασίστες και ματατζήδες, και ποτέ δεν μπλέκονται σε επεισόδια), θα γινόμασταν θέμα για να ασχοληθεί κάποιος επιτέλους σε αυτόν τον τόπο με το ζήτημα της παιδείας?
Γιατί εκεί έχουμε καταντήσει, να πρέπει να γίνουμε θέμα, απλώς για να φρενάρουμε μια κατάσταση... Με τον λόγο μας και με τα επιχειρήματά μας δεν μας επιτρέπει κανείς να φρενάρουμε τίποτα... Αλλά ξέρετε,
όταν κάποιος δεν σε ακούει, πάρτε για παράδειγμα τα μωρά παιδιά, αντιδράς άσχημα... Όταν διψούν και τους δίνεις φαί, το πιθανότερο είναι να πετάξουν το πιάτο στο πάτωμα... Γιατί δεν τα κατάλαβες, σαν σωστή μάνα έπρεπε να ξέρεις τί θέλουν από την έκφρασή τους.. Έτσι και οι φοιτητές, που έχουν φανταστείτε και μιλιά, και υπάρχουν και εφημερίδες που μπορούν να εκφράσουν την άποψή τους, έτσι και αυτοί μιλούν αλλά κανείς δεν τους ακούει, ούτε εσείς, ούτε η κοινωνία, ούτε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης... Και πετούν το πιάτο στο πάτωμα, γιατί νερό θέλουν τελικά, όχι ψωμί και μάλιστα μπαγιάτικο και πανάκριβο!
Και αν θέλετε μια ειρηνική δημοκρατία, με την εξουσία του κάθε Πρετεντέρη και του κάθε Γιακουμάτου, και με την κάθε Γιαννάκου δερβέναγα, είστε άξιος της μοίρας σας... Πάρτε την και πείτε μου να πάω να ζήσω σ' άλλη χώρα, τώρα που είμαι νέος και προλαβαίνω..
Φοιτητής όντας, προσπαθώ να κάνω ότι περνά από το χέρι μου..
Δεν έχω εγκλωβιστεί με οικογένεια και παιδιά ακόμα, να πρέπει να σκύψω το κεφάλι για να έχω να ταίσω τα
παιδιά μου..
Δεν έχω δόσεις όπως κάποιοι που τρέχουν...
Δεν έχω υλικές εξαρτήσεις, για σπίτια, αμάξια και αντικείμενα πολυτελείας..
Δεν έχω σωματική κούραση να πρέπει να κάτσω στον καναπέ..
Δεν έχω ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΝΑ ΠΟΥΛΑΕΙ !!!
Δεν έχω τίποτα... σαν από αυτά που έχετε εσείς...
Και τί έχω?
Έχω το δικαίωμα στην απεργία.
Έχω το δικαίωμα στην αποχή.
Έχω το δικαίωμα και την ικανότητα(οικονομική, κοινωνική και συγκυριών) να συμμετάσχω σε πορείες.
Έχω το δικαίωμα να παγώσω κάθε δραστηριότητά μου για να ασχοληθώ με κάτι που θεωρώ πως έχει
μεγαλύτερη σημασία (ΠΑΙΔΕΙΑ)
Έχω την όρεξη για το παραπάνω.. ΚΑΙ ΣΕ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ
Έχω και την τρέλα!
Αν δεν θέλετε να είστε μαζί μου, τουλάχιστον μή με κατακρίνετε, μιας και πιστεύω πως δεν είστε υπέρ της αναθεώρησης του 16.. Μην κατακρίνετε επίσης τους πανεπιστημιακούς, γιατί είναι από τους λίγους κλάδους που τους έχει απομείνει το δικαίωμα στην απεργία.
Δεν είναι αγώνας μόνο για το 16,
Είναι αγώνας για τα δημοκρατικά κεκτημένα ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ..
Είναι αγώνας ενάντια σ' εκείνη την δημοκρατία, που επιτρέπει να βγαίνουν
δημοσκοπήσεις που αναφέρουν πως το 60% των φοιτητών είναι υπέρ
της λειτουργίας καμερών (... έλεος, αποκλείεται, δεν είναι δυνατόν το
80% των φοιτητών να ψηφίζει καταλήψεις με πραγματικές ψήφους και
το 60% από το 100%(δείγμα) να είναι υπέρ της λειτουργίας καμερών),
Είναι αγώνας ενάντια σ' εκείνη την δημοκρατία που επιτρέπει στον
Πρετεντέρη να συμπεριφέρεται στον πρύτανη του Μετσοβείου ως σκουπίδι,
Είναι αγώνας ενάντια στην δημοκρατία του Τράγκα, του Ευαγγελάτου, και κάθενός που ενημερώνει ΜΑΖΙΚΑ...
Είναι αγώνας για να αρχίσουμε να συνεννοούμαστε, να καταλαβαινόμαστε.
Είναι αγώνας αποθημένων, από παιδιά που βλέπουν τους γονείς τους να μοχθούν και να μην προκόβουν.
Είναι αγώνας παιδιών που βλέπουν τους γονείς τους να έχουν χάσει το δικαίωμα της απεργίας.
Είναι αγώνας παιδιών που φωνάζουν αλλά τα έχουν κλείσει σε γυάλινο κλουβί.
Και αν εγώ κάθομαι και γράφω αυτές τις γραμμές, δεν ξέρω για ποιο λόγο το κάνω.
Αλλά ξέρω ότι έχω σιχαθεί αυτή την κατάσταση.
Ξέρω ότι καθημερινώς ο κόσμος βουλιάζει σε ψεύτικα πράματα.
Ξέρω ότι καθημερινώς ο κόσμος γίνεται θύμα εκμετάλευσης από αυτούς που υποτίθεται ότι εξέλεξε για να
βροντοφωνάξουν τα θελήματά του και τις απόψεις του.
Ξέρω επίσης πως δεν έχω την δύναμη να πετάξω μια από αυτές τις περιβόητες τις μολότωφ.
Ξέρω επίσης πως δεν κατηγορώ αυτά τα άτομα που πετούν μολότωφ.
Και ξέρετε εσείς γιατί δεν τους κατηγορώ???
ΓΙΑΤΙ ΜΕΣΩ ΑΥΤΩΝ ΕΣΕΙΣ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΑΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ, ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.. ΚΑΙ ΜΑΣ
ΑΝΑΓΚΑΣΑΤΕ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΟΙΞΑΝ ΕΝΑ "ΠΑΡΑΘΥΡΟ"
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΞΩ ΚΟΣΜΟ, ΝΑΙ, ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΡΙΣΚΑΡΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΘΕΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Γιατί αν τώρα πραγματικά η κυβέρνηση και η
κοινωνία ήταν σε διάλογο με τα πανεπιστήμια, πρώτοι οι φοιτητές θα ήταν που θα ήθελαν την ηρεμία
σε αυτό τον διάλογο, και τέτοια κρούσματα θα τα κρατάγαμε έξω, θα τα είχαμε ηρεμήσει όλα
αυτά τα άτομα, για το καλό της εκπαιδευτικής κοινότητας.. Αλλά όταν δεν είσαι εσύ ο ίδιος ήρεμος,
δεν μπορείς να ηρεμήσεις τον διπλανό σου.
Επίσης δεν τους κατηγορώ γιατί υποψιάζομαι πως δεν είναι πυρομανείς, αλλά έχουν κάποιο θυμό μέσα
τους μεγαλύτερο από τον δικό μου.. Δεν κάψανε τη Γιαννάκου, κάτι μερσεντές και κάτι τράπεζες
καίνε...
Αυτή είναι η ταπεινή μου άποψη
Εργαζόμενος με 600 ευρώ τον μήνα
Γιατί το μαγαζί που δουλεύω δεν έχει λεφτά
Γιατί του μαγαζιού του τα χρωστάει η δημαρχία
Γιατί της δημαρχίας της τα χρωστάει το κράτος
Γιατί το κράτος δεν τα διαχειρίζεται σωστά και του τα τρώει το κάθε λαμόγιο εταιρεία
που τώρα αυτή η εταιρεία θέλει να δαγκώσει και το πανεπιστήμιο που σπουδάζω!
ΑΠΛΟ ?
********************************************************************************
********************************************************************************
Πολυμίλης προς εμένα:
Iσως αν διαβαζες την εφημεριδα πιο συχνα θα εβλεπες οτι για το θεμα της παιδειας υπάρχουν απειρα δημοσιευματα πρωτοσελιδα και μη.Και δεν χρειαζεται να πεσουν μολοτοφ η να γινουν επεισοδια τυπου ζαρντινιερας για να ασχοληθουμε Μπορω να συμφωνησω σε αρκετα απο αυτα που λες αλλα εξακολουθω να πιστευω οτι σε μια δημοκρατια πρεπει να κυριαρχουν ο λογος και τα επιχειρηματα και οχι το θεαμα Οσο για το δικαιωμα στην απεργια ,τουλαχιστον στο δημοσιο τομεα δεν πιστευω οτι υπάρχει κανενας περιορισμος ...Και ειναι λιγακι ακομψο να "απεργουν" οι πανεπιστημιακοι αλλα κατα τ αλλα να πληρωνονται κανονικα. Αυτο που προσπαθω να πω ειναι οτι η αναβαθμιση του πανεπιστημιου περνα σε σημαντικο βαθμο και απο τα χερια των πανεπιστημιακων και των φοιτητων Και το να χανονταιο καθε χρονο οι μισες ωρες διδασκαλιας δεν οδηγει πουθενα λλου παρα στην υποβαθμιση του δημοσιου πανεπιστημιου Αν αυτο δεν το βλεπουμε λυπαμαι αλλα ετσι απλως ανοιγουμςε την πορτα διαπλατα στα οποια ιδιωτικα...
********************************************************************************
********************************************************************************
Εγώ προς Πολυμίλη
Κατ' αρχήν σας ευχαριστώ πολύ που διαβάσατε αυτά που σας έγραψα.. Διαβάζω εφημερίδα καθημερινά εδώ και μια 6ετία, και μπορώ να το χρονολογήσω καλύτερα στον χρόνο που κατάλαβα πως η κοινωνία δεν είναι το χωριό στο οποίο κατοικώ μόνο, και πως δεν με αφορούν ως άτομο μόνο τα τεκτενόμενα του χωριού.. Να συμπληρώσω πως μέχρι στιγμής, αν και διάβαζα εφημερίδα κανονικά, πάντοτε ένιωθα τους συντάκτες όλων των άρθρων απόμακρους, πως δεν θα μπορούσαν να ακούσουν την άποψή μου, εκτός από σήμερα! Εκτός βέβαια και από τον Ρουμελιώτη, ο οποίος δεν χρειάζεται να ακούσει την άποψή μου, την εκφράζει κατευθείαν...
Όσον αφορά τα δημοσιεύματα, αναφέρθηκα στα δημοσιεύματα που καίνε, στα άρθρα που προκαλούν προβληματισμό, και αυτά παρατηρώ πως υπάρχουν μόνο σε περιόδους αναταραχής.. Ίσως να φταίει πως τους ανθρώπους των γραμμάτων, όπως λόγου χάρη είστε εσείς, τους έχω στο μυαλό μου ως ένα μέσο προβληματισμού, ως μια δύναμη ξεσηκωμού, ως τους υποκινητές των σκέψεων και αντιδράσεων της κοινωνίας, και με βάση τη θεώρηση μου αυτή περιμένω από εσάς όχι να καταγράφετε γεγονότα αφού γίνουν, ούτε και να παραθέσετε ένα κρύο άρθρο στο οποίο απλά αναφέρετε τις διαβουλεύσεις οι οποίες γίνονται σε ένα ζήτημα (πχ εθνικός διάλογος για την παιδεία). Θα ήθελα από εσάς πριν γίνει κάτι, να προκαλέσετε τότε τον προβληματισμό της κοινωνίας, να μπει ο κόσμος προβληματισμένος σε μια περίοδο που συζητείται ένα ζήτημα, και όταν ακούει τον κάθε Πρετεντέρη και Τράγκα, να ξέρει τί του γίνεται.
Όσο για τον διάλογο και τα επιχειρήματα που υπάρχουν στην δημοκρατία, σας προκαλώ να μελετήσετε τις ομιλίες και τις δηλώσεις κορυφαίων υπουργών και όχι μόνο της κυρίας Γιαννάκου. Για ποια επιχειρήματα μιλάμε? Άλλο η πρόταση που ξεστομίζει κάποιος, άλλο το επιχείρημα. Το επιχείρημα νομίζω προυποθέτει τεκμηρίωση.. Όταν καθείς από αυτούς ερωτάται για τους λόγους που πρέπει να επιτραπούν "μή κρατικά" πανεπιστήμια, παραθέτει 5 προτάσεις, και όχι 5 επιχειρήματα, σε έναν μονόλογο μάλιστα, όχι διάλογο, γιατί
διάλογος δεν είναι να μιλούν δύο ή περισσότεροι στεκόμενοι απλώς απέναντι. Και όταν κανείς μα κανείς δεν παραδέχεται πως δεν υπάρχει διάλογος, και συνεχίζουν να ομιλούν βαφτίζοντας τον μονόλογο διάλογο, τότε κάποια πλευρά οδηγείται σε φίμωση...
Φοιτητές είμαστε, άλλοι κομπιουτεράκηδες, άλλοι μηχανικοί, άλλοι χημικοί, κάποιοι των θεωρητικών επιστημών, δύσκολα βρίσκεις άτομα με ρητορική ικανότητα ανάμεσά μας ώστε να καταφέρουν να μην φιμωθούν από τον μονόλογο-διάλογο... Απέναντι σε ποιους μάλιστα! Απέναντι σε αυτούς που έχουν τέχνη στην φίμωση του συνδιαλεγόμενου..
Όσο για το ότι οι καθηγητές καταφέρνουν να πληρώνονται ενώ κάνουν απεργία, είναι κεκτημένο τους, όπως και η μονιμότητα για τους δημοσίους υπαλλήλους. Τί καλύτερο? Τί ποιο δημοκρατικό από το να απεργείς και να μην έχεις την οικονομική πίεση να αναστείλει την απεργία σου? Είναι ωραία μια τέτοια δημοκρατία που σου τέτοια όπλα να υπερασπιστείς αυτά που ζητάς. Μακάρι όλοι οι υπάλληλοι να είχαν αυτό το δικαίωμα..
Το έργο του πανεπιστημίου να συμπληρώσω, παράγεται κατά ένα μικρό μέρος μέσα στις αίθουσες.. Το πανεπιστήμιο σου δίνει πάνω από όλα την ικανότητα να μαθαίνεις μόνος σου, να δομείς πληροφορίες πάνω σε ένα θεμέλιο που σου έχει οικοδομήσει η κάθε σχολή. Σε αντίθετη περίπτωση, πάμε στην δια βίου μάθηση της Γιαννάκου, και στην εξειδικευμένη γνώση, που μετατρέπει τους πτυχιούχους σε μεταφορείς γνώσης και όχι παραγωγούς της..
'Οπως και να 'χει, σας ευχαριστώ για την απάντηση, μακάρι να δούμε όμορφα πράγματα να βγαίνουν από αυτό τον προβληματισμό του ελληνικού πανεπιστημίου, που δεν το βλέπω βέβαια... Μικροπολιτικές και σκοπιμότητες κομμάτων θα τα πνίξουν πάλι όλα... Πρέπει να πιάσουμε πάτο εντελώς για να γίνει κάτι σωστό, για να συνειδητοποιηθεί ο κόσμος, και έχουμε ακόμα δρόμο μπροστά μας για τον πάτο, μια χαρά είμαστε τώρα... Όταν θα κάνει ο κάθε επιχειρηματίας σχολή, και εγώ θα αποφοιτώ από εκεί, και θα μου εξασφα-
λίζει εργασία με 600 ευρώ τον μήνα, και δεν θα μπορώ να πάω αλλού, γιατί οι γνώσεις θα είναι για τον συγκεκριμένο επιχειρηματία και το τί θέλει να αναπτύξει αυτός, τότε θα είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στον πάτο.. Ισως ούτε τότε να προβληματιστεί βέβαια η κοινωνία, και είμαι περίεργος να δω πόσο βαθειά φτάνει ο πάτος.
********************************************************************************
********************************************************************************
Εδώ τον ρώτησα αν μπορώ να βάλω την απάντησή του στο φόρουμ
********************************************************************************
********************************************************************************
Φυσικα και μπορεις Μακαρι να γινοταν ενας διαλογος ουσιας που να κατληγε καπου και οχι να ακουγονται απλως αφορισμοι. Απλως αν παρακολουθεις θα δεις οτι εχω γραψει τουλαχιστον 20 σημειωματα περι παιδειας τον τελευταιοα καρο ,οπου νομιζω φαινεται πιο καθαρα ηαποψη μου και οχι απο μια απαντηση 50 λεξεων...
|
