Αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος

[hide_and_seek]

Η είδηση , από το ΑΠΕ είναι:

"Στις 10 Ιανουαρίου θα συζητηθεί τελικώς, στην Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, το επίμαχο άρθρο 16 για την εισαγωγή ή μη, της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Αυτό ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Επιτροπής,κ. Γιάννης Τραγάκης. "

Το πάνε για κοντά στην εξεταστική πάλι...

[Obelix]

Παραθέτω το άρθρο που δημοσιεύτηκε στη σημερινή Ελευθεροτυπία. Διευκρινίζω ότι δεν τάσσεται υπέρ ή κατά της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, απλά τονίζει το δημοκρατικό έλλειμα της όλης διαδικασίας, που δεν είναι και ευρέως γνωστή. Ενδιαφέρον.




Αρθρο του εκδότη της «Ε» και της «Κ.Ε.» για την ανάγκη να αρνηθεί το ΠΑΣΟΚ την ψήφο του στην αναθεωρητική πρόταση της Ν.Δ. για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Αρθρο 16: Η επικίνδυνη συναίνεση

Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΥ

Η ΘΕΣΗ του Γιώργου Παπανδρέου να υπερψηφίσει την πρόταση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας για την αναθεώρηση του άρθρου 16 είναι σαφής. Ο κ. Παπανδρέου είναι συνεπής προς εαυτόν αν και όχι προς τη θέση του ΠΑΣΟΚ στην πολύ πρόσφατη αναθεώρηση του 2001. Το αρχηγικό σύνδρομο οδηγεί και στη μεταβολή της θέσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η ΑΝΤΙΘΕΤΗ άποψη, κατά την οποία το ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε να συμπλεύσει με την αριστερά και να καταψηφίσει, ή έστω να αρνηθεί να ψηφίσει υπέρ της κυβερνητικής πρότασης, έχει σοβαρά επιχειρήματα:

* Η αναθεώρηση του άρθρου 16 έρχεται σε αντίθεση, ακόμη και σε ρήξη, με την πανεπιστημιακή κοινότητα και πυροδοτεί αλλεπάλληλες φοιτητικές εκρήξεις.

* Η σύμπλευση της αξιωματικής αντιπολίτευσης με την κυβερνητική πλειοψηφία και η σύγκρουσή της με τα κόμματα της αριστεράς, προς τα οποία απλώνει χείρα ή μάλλον λόγο συνεργασίας, σ' ένα ζήτημα -καλώς ή κακώς- ιδεολογικά φορτισμένο, κάθε άλλο παρά πολιτικά σκόπιμη φαίνεται.

* «Το άρθρο 16 -λέει ο κ. Παπανδρέου, στη συνέντευξή του που δημοσιεύουμε σήμερα- δεν είναι η κύρια πτυχή των μεταρρυθμίσεων. Ούτε προστατεύει το δημόσιο ούτε η αλλαγή του θα φέρει τον παράδεισο. Σημασία έχει ο εκτελεστικός νόμος». Η ύμπτωση με την κυβέρνηση και η σύγκρουση με την αριστερή αντιπολίτευση αλλά και τη νεολαία και μεγάλο μέρος του

ΠΑΣΟΚ γίνεται, συνεπώς, σ' ένα όχι τόσο σημαντικό θέμα.

ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ, όμως, ότι η θέση του κ. Παπανδρέου είναι σωστή. Οτι το άρθρο 16 πρέπει να αναθεωρηθεί. Οτι πρέπει να επιτρέπονται «μη κρατικά», «μη κερδοσκοπικά» πανεπιστήμια ή και από κοινωφελή ιδιωτικά ιδρύματα. Οτι οι εθνικοί ευεργέτες δεν εξέλιπαν. Οτι ανιδιοτελώς και αφιλοκερδώς θα ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια. Και πάλι το ΠΑΣΟΚ πρέπει ν' αρνηθεί ψήφο στην κυβερνητική πρόταση της αναθεώρησης του άρθρου 16.

ΟΙ ΛΟΓΟΙ είναι σοβαροί. Είναι συνταγματικής τάξης. Ανάγονται στην αναθεωρητική διαδικασία.
Εχουμε πολλές φορές καταδείξει τα ελαττώματά της και την ανάγκη αναθεώρησης της διαδικασίας αυτής.

Ακόμη και με ειδικό ένθετο πριν από την αναθεώρηση του 2001. Δεν θέλουν να την αγγίξουν.

Εστω.

Τουλάχιστον, με τη στάση τους, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, με πρώτο εκείνο της αξιωματικής, ας καταστήσουν δημοκρατικότερη την εφαρμογή της αναθεωρητικής διαδικασίας.

Η ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ της αντιπολίτευσης, δηλαδή οι 180 ψήφοι, είναι δημοκρατικά αναγκαία στην αναθεωρητική

Βουλή -δηλαδή την επόμενη- όπου ψηφίζεται το κείμενο της αναθεωρητέας διάταξης. Οχι στην προαναθεωρητική -δηλαδή την παρούσα- όπου απλώς ψηφίζεται ποια διάταξη πρέπει να αναθεωρηθεί. Στην προαναθεωρητική

Βουλή, η συναίνεση της αντιπολίτευσης είναι επικίνδυνη. Δίνει εν λευκώ εξουσιοδότηση στην απλή πλειοψηφία της επόμενης Βουλής να αναθεωρήσει τις διατάξεις -που κρίθηκαν αναθεωρητέες- με όποιο περιεχόμενο και προς όποια κατεύθυνση θέλει.

ΕΙΝΑΙ ΜΥΘΟΣ ότι το εκλογικό σώμα υπερψηφίζοντας ένα κόμμα τού δίνει εντολή να αναθεωρήσει το Σύνταγμα όπως θέλει. Ούτε στην αναθεώρηση του '86 ούτε σ' εκείνην του 2001 έκανε οποιαδήποτε εμφάνιση, έστω ισχνή, η αναθεώρηση του Συντάγματος στην προεκλογική πλατφόρμα. Το ασυμβίβαστο των βουλευτών, ο «βασικός μέτοχος» και το μισθοδικείο εμφανίστηκαν μόνο στην αναθεωρητική Βουλή, μετά τις εκλογές του 2000.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ του Συντάγματος και όχι ο εκτελεστικός νόμος, όπως υποστηρίζει ο κ. Παπανδρέου, είναι το κρίσιμο. Ας περάσει με μόνη την ψήφο της Ν.Δ. η ανάγκη της αναθεώρησης του άρθρου 16. Για να χρειαστεί η συναίνεση της αντιπολίτευσης -όποια κι αν είναι αυτή- στη διατύπωση του άρθρου από την επόμενη, την αναθεωρητική Βουλή. Ωστε να περάσουμε από τον συνταγματικό μύθο στη δημοκρατική πραγματικότητα.


ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 17/12/2006

   

[---]

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ  ΑΝΩΝΥΜΩΝ  ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ  ΚΑΙ  Ε.Π.Ε



 Π Ρ Ο Σ
ΤON κ. ΙΩΑΝΝΗ  ΤΡΑΓΑΚΗ


Πρόεδρο

της  Επιτροπής

Αναθεώρησης του Συντάγματος

Κύριε Πρόεδρε,
Το θέμα της ανώτατης παιδείας ανέκαθεν παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον και για τις επιχειρηματικές μονάδες.
Γι’ αυτό ο Σύνδεσμός μας, σε συνεργασία με άλλες Οργανώσεις έχει ιδρύσει την Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Πειραιώς, το σημερινό Πανεπιστήμιο Πειραιώς.
Πράγματι, οι επιχειρήσεις και προπαντός οι μεγαλύτερες, όπως είναι οι Ανώνυμες Εταιρείες και οι Εταιρείες Περιορισμένης Ευθύνης, έχουν απόλυτη ανάγκη ικανών, αλλά και πλήρως μορφωμένων στελεχών.
Όμως τέτοια στελέχη δεν τα δίνει η ανώτατη παιδεία του τόπου μας, αναγκάζοντας τις επιχειρήσεις να μετακαλούν ή να προσλαμβάνουν στελέχη  από  άλλες  ευρωπαϊκές  χώρες.
Μάλιστα τώρα στην παγκοσμιοποιημένη και συνεχώς εντεινόμενη ανταγωνιστική οικονομία το ζήτημα αυτό έχει καταστεί και επείγον για τις επιχειρηματικές μονάδες και κατ’ επέκταση για την Εθνική οικονομία.
Σχετικώς το Ίδρυμα Μελετών Ανάπτυξης των Επιχειρήσεων [Π.Δ. της 23.8.1991], το οποίο έχει συστήσει ο Σύνδεσμός μας, υπέβαλλε προ ετών στο Υπουργείο Παιδείας έγγραφο, με το οποίο ζητεί να του δοθεί η άδεια της ίδρυσης Πανεπιστημίου Επιχειρησιακών  Σπουδών.


Και το αίτημά του αυτό παραμένει εκκρεμές, γιατί το άρθρο 16 του Συντάγματος αποκλείει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.
Θεωρούμε, ότι επιβάλλεται να τροποποιηθεί,  η παραπάνω
συνταγματική διάταξη.
Θέλουμε να ελπίζουμε, ότι  επί τέλους θα ρυθμισθεί το ζήτημα  αυτό.
Με  ιδιαίτερη  εκτίμηση
Ο Πρόεδρος

ΘΕΟΔΩΡΟΣ  Κ.  ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
επίτιμος  Πρόεδρος
του  Ελληνο-Γερμανικού
Το παρόν έγγραφο υποβάλλεται με FAX σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14 ν 2672/1998

[TooL667]

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=765051&lngDtrID=244

Μήπως ήρθε η ώρα να πάρει αρχικά μία απόφασή το τμήμα μας???

[TooL667]

"...Μάλιστα τώρα στην παγκοσμιοποιημένη και συνεχώς εντεινόμενη ανταγωνιστική οικονομία το ζήτημα αυτό έχει καταστεί και επείγον για τις επιχειρηματικές μονάδες και κατ’ επέκταση για την Εθνική οικονομία..."

Μόνο μέσα απο την αγορά και την οικονομία μπορούν να δουν την παιδεία...

καλα τα λέει ο Δερμεντζογλου στο σκίτσο...

http://www.fak-uoi.gr/forum/index.php?action=gallery;sa=view;id=6

[hide_and_seek]

Είπα να ανοιξω ενα καινουριο θεμα που να έχει όλες τις αποψεις που εχουν δημοσιευθει εδω μεσα για το αρθρο 16 μιας και η συζητηση επ αυτου στη Βουλη πλησιαζει (10 Γεναρη θυμιζω)

παρακάτω ενα ενδιαφερον αρθρο απο την ελευθεροτυπια:

2007, έτος παιδείας: εν αρχή ην το χάος

Αυτοκριτικός απολογισμός και προοπτική

Του ΚΩΣΤΑ Ε. ΜΠΕΗ

Ανέτειλε το νέο έτος με τις καθιερωμένες ευχές και την αισιόδοξη διάθεση για ένα καινούργιο ξεκίνημα. Και όντως, σε λίγες μέρες, ξεκινά στη Βουλή η διαδικασία για την κατάργηση του συνταγματικά κατοχυρωμένου κρατικού μονοπωλίου για τα πανεπιστήμια. Το σκέφτομαι και παγώνουν τα πόδια μου. Γιατί; Τόσο φοβερό είναι ν' αποκατασταθεί η ελευθερία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην ανώτατη παιδεία; Αν το πρόβλημα θα επικεντρωνόταν αποκλειστικά εκεί, τότε ο αγαπητός φίλος και συνάδελφος Σταύρος Τσακυράκης θα είχε μόνο χειροκροτητές για το κείμενο που καταχώρισε στην «Ε» την προηγούμενη εβδομάδα. Ομως η σπουδή των δύο μεγάλων κομμάτων για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια μόνον ως κακόγουστος αστεϊσμός θα μπορούσε να εμφανιστεί, πως τάχα οιστρηλατείται από έρωτα για την αποκατάσταση των συνταγματικών ελευθεριών και μάλιστα σε μια εποχή συνεχούς συρρίκνωσης αυτών των ελευθεριών.

Ο δρόμος ανοίγει στην ιδιωτική πρωτοβουλία, επειδή το κράτος απέτυχε παταγωδώς και ανεπιστρεπτί στη διαχείριση των προβλημάτων σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Με συνεχώς λιγότερα χρήματα λοιπόν και με παντελή αδυναμία δραστικής παρέμβασης για ν' αποκατασταθεί η τάξη μέσα στο χάος, οι έχοντες και κατέχοντες διασφαλίζουν για τα παιδιά τους ανώτατες σπουδές χωρίς καταλήψεις, δίχως απεργίες, με σίγουρο τον γοργό εφοδιασμό των διαδόχων των με πτυχία, τυπική προϋπόθεση για να βολευτούν και να προωθηθούν περαιτέρω.

Εν αρχή ην και υπάρχει το χάος, τόσο για τη σχολική και πανεπιστημιακή παιδεία όσο και για τη μετέπειτα διά βίου παιδεία. Και πώς θα μπορούσε τάχα να είναι διαφορετικά, όταν η παιδεία της ελληνικής κοινωνίας, και ιδίως των νέων μας, έχει παραδοθεί στα σκουπίδια της τηλεόρασης και στο ρύπο που διακινείται από τα κινητά τηλέφωνα; Μπορούν αυτά να καταργηθούν; Οχι, βέβαια. Αρα η παιδεία είναι εξ ορισμού καμένο χαρτί. Μια και μοναδική αποστολή κατάντησε να έχει: να εφοδιάζει με πτυχία, τυπική προυπόθεση για βόλεμα σε θέσεις μισθωτών υπηρεσιών.

Η ουσία της παιδείας δεν ενδιαφέρει τον κορμό της κοινωνίας μας. Ούτε των νέων! Μου διηγήθηκε πρόσφατα εκλεκτός συνάδελφος, παλιός μαθητής μου, την ακόλουθη αληθινή ιστορία. Ξεχασμένος φίλος τον θυμήθηκε, καθώς η κόρη του πέτυχε στη Νομική Κομοτηνής. Τον παρακάλεσε λοιπόν να δεχτεί την επίσκεψη της κόρης, να της δώσει τις κατάλληλες συμβουλές για τις σπουδές της και να τη φροντίζει στις έκτακτες ανάγκες της. Τη δέχτηκε λοιπόν, την κατατόπισε για τις παραδόσεις, για τα σεμινάρια, για τις δυνατότητες μεταπτυχιακών σπουδών. Κι εκείνη άκουγε αμίλητη. Σαν πήρε ανάσα ο συνάδελφος, εκείνη έβγαλε απ' τα στήθη τον καημό της: «Καλά όλ' αυτά! Αλλά θα υπάρχει και δυνατότητα κάποιας επαφής με τους καθηγητές για να περνάμε στις εξετάσεις;».

Ηταν άραγε καλύτερα σε παλιότερες εποχές, τότε που εγώ ήμουν φοιτητής, και ιδίως τότε που ήμουν δάσκαλος; Λοιπόν, στα δικά μου φοιτητικά χρόνια λίγοι μπαίναμε στη Νομική Αθηνών (ακριβώς 300) και σχεδόν όλοι ήμασταν παρόντες στις παραδόσεις των μαθημάτων. Καθηγητές είχαμε και καλούς και μέτριους. Ούτε επιστημονική μήτε κοινωνική επαφή είχαμε μαζί τους, παρά μόνο στο τέλος, όσοι ελάχιστοι χρειαζόμασταν τις καλές συστάσεις των, προκειμένου να φύγουμε στο εξωτερικό για μεταπτυχιακές σπουδές, κάτι που τότε εδώ ήταν αδιανόητο.

Ομως επακολούθησαν σημαντικά άλματα: πλήθος διδακτικού προσωπικού, περαιτέρω στενή συνεργασία δασκάλων και φοιτητών μέσα σε μικρούς κύκλους ομάδων εργασίας, φροντιστηρίων και θεσμοθετημένων προγραμμάτων μεταπτυχιακών σπουδών. Αλλά με σταθερή την έλλειψη βιβλιοθηκών και τον καχεκτικό ανεφοδιασμό όσων υπάρχουν στα σπουδαστήρια. Παρά ταύτα, με τα σύγχρονα μέσα ηλεκτρονικής επικοινωνίας, για όποιον έχει τη φλόγα, υπάρχουν πολλές δυνατότητες να επιδοθεί στη γνήσια επιστημονική έρευνα. Και πραγματικά, τα πανεπιστήμιά μας βγάζουν και άξιους νέους ερευνητές, που προωθούν τον επιστημονικό κλάδο τους αρκετά σκαλοπάτια πιο πάνω απ' εκεί που τους τον παραδίδουν οι δάσκαλοί των.

Τώρα, με τη διέξοδο που θα παρέχεται στα παιδιά του κατεστημένου, να φοιτούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια, δίχως καταλήψεις και χωρίς απεργίες, ο θεσμός του κρατικού πανεπιστημίου θα έχει την άδικη μοίρα που έχουν ώς τώρα τα Δημοτικά, τα Γυμνάσια και τα Λύκεια της κρατικής αβελτηρίας και της κοινωνικής αναταραχής. Για όποιον δεν το καταλαβαίνει αυτό, θα διηγηθώ οικεία κακά. Είχα την ιδεολογική αφέλεια να θέλω να πάνε τα παιδιά μου στο δημόσιο Δημοτικό και Γυμνάσιο της γειτονιάς μας - ωραίο κτιριακό συγκρότημα μέσα στα πεύκα, στις δυτικές υπώρειες του Λυκαβηττού. Κάποτε συνειδητοποίησα ότι γράμματα τα παιδιά μου δεν μάθαιναν.

Μου το είχαν πει και οι δάσκαλοί των. Με τον διακριτικό υπαινιγμό για την ανάγκη φροντιστή στο σπίτι, τ' απογεύματα. Το έκανα, αλλά δίχως να ζητήσω τις δικές τους προσφερόμενες και ιδιωτικά αμειβόμενες υπηρεσίες. Λίγο αργότερα, ως γενικός γραμματέας στο υπουργείο Παιδείας, είχα πει στο μακαρίτη Πέτρο Μώραλη, αρμόδιο υφυπουργό, πως είχα αδικήσει τα παιδιά μου με την ιδεολογική μου αγκύλωση να μην τα στέλνω σε καλό ιδιωτικό σχολείο. Εισέπραξα τότε καγχασμό: «Τώρα το συνειδητοποίησες;». Υπάρχουν όντως μερικά πολύ υψηλού επιπέδου ιδιωτικά σχολεία. Θ' αναφέρω ενδεικτικώς ένα: το Αρσάκειο. Και ασφαλώς θα νιώθω ανακούφιση, αν τα εγγόνια μου, τελειώνοντας εκεί, θα μπορούν να συνεχίσουν και πανεπιστημιακές σπουδές στο ίδιο φλογερό καμίνι.

Μολοντούτο, το πρωί, που θ' αντικρίζω το πρόσωπό μου στον καθρέφτη, θα ντρέπομαι που δεν αντιστάθηκα, και μόνος και μετά πολλών, στο ξεπούλημα του θεσμού του ελληνικού κρατικού πανεπιστημίου. Γιατί αυτό ακριβώς το ξεπούλημα, διανθισμένο με πλήθος από κούφιες ωραιολογίες, θα έχει ως αντικείμενο συζήτησης η Βουλή των Ελλήνων, στις πρώτες συνεδριάσεις της με τον καινούργιο χρόνο. Το κατεστημένο (κι εγώ και σεις, αρκετοί από τους αναγνώστες αυτών των γραμμών) θα βολέψουμε τα παιδιά και τα εγγόνια μας, μακριά από τον ορυμαγδό των καταλήψεων και την απραξία των απεργιών στα δημόσια πανεπιστήμια. Αλλά η Ελλάδα δεν είμαστε εμείς οι θλιβεροί που, ενώ ξεκινήσαμε από την ανέχεια και τον δύσκολο αγώνα της ζωής, δεν επιμένουμε να αντιστεκόμαστε στην καταβαράθρωση της ελληνικής παιδείας.

Εχω επίγνωση του ότι και η δική μου κραυγή απόγνωσης από τούτες εδώ τις φιλόξενες στήλες, όμοια όπως και η οργή των παιδιών μας, που κατακλύζουν τους δρόμους και τις πλατείες, είναι οι τελευταίες αναλαμπές μικρής φλόγας που σβήνει. Ο τόπος μας έχει αγιάτρευτες αδυναμίες. Με πρώτη, την έλλειψη Παιδείας. Αυτή τη φορά με κεφαλαίο το Π. Η Παιδεία δεν έχει πια στέγη κάτω από τις δορυφορικές εκπομπές, την άλωση του ηλεκτρονικού Τύπου και τη διάθεση λεηλασίας των κοινών. Αλλωστε, μην αυταπατώμεθα. Δίπλα στα παιδιά μας, που με σθένος διαμαρτύρονται στους δρόμους, υπάρχουν και τα υποπροϊόντα της λεγόμενης ευημερίας των 2/3: τα μπαράκια με την άνετη διακίνηση των ναρκωτικών, οι καφετέριες με τις αμέτρητες σκοτωμένες ώρες των άνεργων νέων, που θα μπορούσαν και θα όφειλαν να παλέψουν για τη δική τους ευτυχία, αλλά και για να βγει η χώρα από το τέλμα της.

Ο τόπος πορεύεται το δικό του δρόμο. Με τους δικούς του ρυθμούς. Βέβαιο όμως είναι πως πρόκειται για ένα δρόμο που δεν είναι της δικής του έλλογης επιλογής. Μας τον επιβάλλουν. Και μας έχουν τυφλώσει, να μην το συνειδητοποιούμε.


Υ.Γ. Εβαλα εδω και τα παρεμφερη θεματα που υπηρχαν για το αρθρο 16... Γιαυτο χρησιμοποιησα το λογαριασμο του αντμιν... Ειναι ενα απο τα είδη λογοκρισιας που θα κανει ο αντμιν στο φορουμ αυτο...

[Obelix]

Το έγγραφο που παρέθεσε ο Soptep είναι πιστεύω ενδεικτικό της κατάστασης. Οι επιχειρήσεις δεν ξεχνούν τις υποσχέσεις της κυβέρνησης, αντίθετα, περιμένουν να αρπάξουν το "φιλέτο" της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Κι αν δεν κλιμακωθούν οι αντιδράσεις άμεσα, τα πράγματα θα δυσκολέψουν πολύ. Η κατάσταση δε σηκώνει ηττοπάθειες, ούτε ματαιοδοξίες. Αν αντιληφθούμε όλοι τις πραγματικές συνέπειες που θα έχει η αναθεώρηση του 16, θα συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, πέρα από παρατάξεις κτλ. κτλ. (  )

Δείτε κι αυτό: www.arthro16.gr

[hide_and_seek]

Όλα τα λεφτα ειναι στους φοιτητες... Απο σας αρχιζουν και τελειωνουν ολα... Η "δημοσια" παιδεια οσο κ αν δεν ειναι αυτη που θελουμε πρεπει να την κρατησετε ζωντανη... Αντισταθειτε οσο ειναι καιρος...

[eyhnos]

H αναθεώρηση του άρθρου 16
 

Του Χρηστου Κατσικα*
 

H δημιουργία «μη κρατικών - μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων» αποτελεί «βασικό στόχο» στη νέα συνταγματική αναθεώρηση. Ο Κ. Καραμανλής παρουσίασε την πρόταση για την ίδρυσή τους ως «γενικευμένο αίτημα της κοινωνίας», αξιοποιώντας προφανώς τη συναίνεση του Γ. Παπανδρέου. Πραγματικά το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει πιο συγχρονισμένη χορωδία από τη ρητορική που διατυπώνουν τα δύο μεγάλα κόμματα στο θέμα αυτό: «Είναι επιβεβλημένο» λέει ο ένας, «είναι αναγκαίο» συμπληρώνει ο άλλος… «Ηδη, καθυστερήσαμε να τα θεσμοθετήσουμε» λέει ο ένας, «τώρα έχουν ωριμάσει οι συνθήκες» συμπληρώνει ο άλλος…

Οφείλουμε από την αρχή να ξεκαθαρίσουμε τις έννοιες. Τι σημαίνει πανεπιστήμια «μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά»; Είναι φανερό ότι στη «σκιά» των «μη κρατικών πανεπιστημίων» στρώνονται ήδη λωρίδες ταχείας κυκλοφορίας για την εισβολή του ιδιωτικού. Μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια σημαίνει πανεπιστήμια με δίδακτρα!

Η επιχειρηματολογία

Τα βασικότερα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν τα δύο μεγάλα κόμματα είναι τα παρακάτω:

1. Με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα ανακοπεί η μεγάλη φοιτητική μετανάστευση, θα σπουδάζει κανείς δίπλα στο σπίτι του και δεν θα ξοδεύονται σε άλλες χώρες χρήματα για σπουδές.

2. Θα δημιουργηθεί ανταγωνισμός ανάμεσα στα κρατικά και τα μη κρατικά πανεπιστήμια με συνέπεια τη βελτίωση της ποιότητας σπουδών.

Είναι φανερό. Ακόμη και αν δεχόμασταν ότι η ίδρυση ή η νομιμοποίηση ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα θα περιόριζε ένα μέρος της φοιτητικής μετανάστευσης (περίπου 35 χιλιάδες Ελληνες κάνουν προπτυχιακές σπουδές σε πανεπιστήμια του εξωτερικού) θα έπρεπε να αναρωτηθούμε αν αυτό θα πρόσφερε οικονομική ανακούφιση στις οικογένειες που στέλνουν τα παιδιά τους σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Είναι φανερό ότι το βασικό πρόβλημα, δηλαδή η οικονομική αιμορραγία του οικογενειακού προϋπολογισμού θα συνεχίζονταν είτε το παιδί σπουδάζει σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού είτε σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο στην Ελλάδα. Οσο για τα καθαρό «μεταναστευτικό» μέρος, τη δυνατότητα, δηλαδή, τα παιδιά να σπουδάζουν στον τόπο που ζουν, πρόκειται πάλι για μύθο. Κανένας επιχειρηματίας δεν θα ρισκάρει να φτιάξει ιδιωτικό πανεπιστήμιο σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, αλλά θα προτιμηθούν τα μεγάλα αστικά κέντρα και κυρίως η Αθήνα. Ηδη τα κολέγια που διαφημίζονται ως «πανεπιστήμια» είναι συγκεντρωμένα στην πρωτεύουσα. Αρα, η εσωτερική «φοιτητική μετανάστευση» θα παραμείνει και θα ενταθεί και όπως έχουν δείξει πολλές έρευνες, το κόστος σπουδών για μια οικογένεια που σπουδάζει ένα παιδί σε άλλη πόλη εντός Ελλάδας με αυτό που έχει αν το σπουδάζει στο εξωτερικό είναι λίγο - πολύ το ίδιο!

Παράλληλα, είναι ξεκάθαρο ότι η δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, όχι μόνο δεν θα λύσει τα προβλήματα της ποιότητας, αλλά θα εντείνει την πορεία ιδιωτικοποίησης πλευρών της λειτουργίας και των ίδιων των δημόσιων πανεπιστημίων.

Οι πραγματικοί στόχοι

Ποιο είναι τελικά το «μη κρατικό και μη κερδοσκοπικό πανεπιστήμιο» που το ζητούν οι καιροί και εμείς του έχουμε κλείσει την πόρτα;

Να το πούμε καθαρά:

1. Τα «μη κρατικά - μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια» είναι φτηνά σε υποδομές ιδιωτικά πανεπιστήμια με ακριβά δίδακτρα. Σπουδές ταχύρρυθμες, φθηνές και τυποποιημένες, σπουδές - φασόν, κάτω από φανταχτερούς τίτλους, που σημασία πια δεν θα έχει το περιεχόμενό τους, αλλά ο τρόπος που θα διαφημίζονται και θα πλασάρονται: Αυτό θα φέρουν μαζί τους τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

2. Τα μόνα ιδιωτικά πανεπιστήμια που μπορούν να ιδρυθούν στην Ελλάδα είναι τα γνωστά χαμηλότατης στάθμης παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων.

Πρόκειται για τα λεγόμενα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ), «Κολέγια» κ.λπ., τα οποία «αλιεύουν» κάθε χρόνο «πελάτες» ανάμεσα στο «μόνιμο απόθεμα» των υποψηφίων των Πανελλαδικών εξετάσεων που δεν καταφέρνουν να πετύχουν την είσοδό τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ή που εισάγονται σε σχολές εκτός επιλογής τους. Η προοπτική ίδρυσης μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων, ύστερα από την αναθεώρηση του Συντάγματος σε συνδυασμό με την υποχρέωση της Ελλάδας να εναρμονιστεί με την κοινοτική νομοθεσία και να αναγνωρίσει τα πτυχία των κολεγίων έως το 2007, φαντάζουν ως χρυσή επενδυτική ευκαιρία για τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς οργανισμούς. Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι από την επόμενη χρονιά θα υπάρξει αύξηση της τάξεως του 60% στις εγγραφές των νέων φοιτητών. Είναι φανερό ότι η νομιμοποίηση των κέντρων αυτών θα αλλάξει δραματικά τον χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης επιτρέποντας στα ξένα πανεπιστήμια να ανοίγουν θυγατρικές επιχειρήσεις σαν αλυσίδες καταστημάτων fast food οπουδήποτε προσφέρονται ικανοποιητικές συνθήκες κέρδους.

3. Η νομιμοποίηση των παραπάνω παραρτημάτων ή η ίδρυση νέων είναι το εργαλείο για την «ορθολογικοποίηση του αριθμού των εισακτέων» (μείωση των προσφερόμενων θέσεων) στα δημόσια ΑΕΙ και τη μετακύλιση του κόστους σπουδών στις οικογένειες των υποψηφίων φοιτητών. Τελικός στόχος ο σταδιακός μετασχηματισμός των τριτοβάθμιων ιδρυμάτων σε επιχειρήσεις παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών, η μετάλλαξη της γνώσης από κοινωνικό αγαθό σε εμπορικό προϊόν και η μετατροπή της μόρφωσης από συλλογικό δικαίωμα σε ατομική επιλογή. Ας μην αμφιβάλλει κανείς. Με το σκιάχτρο της ίδρυσης των ιδιωτικών πανεπιστημίων ωθούνται τα δημόσια να λειτουργήσουν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, να μειώσουν τα χρόνια σπουδών και να στραφούν στην αγορά σε αναζήτηση νέων πηγών εσόδων (δίδακτρα, σύνδεση με επιχειρήσεις, μετατροπή σε επιχειρήσεις πώλησης υπηρεσιών).

* Ο κ. Χρήστος Κάτσικας είναι εκπαιδευτικός αναλυτή

[eyhnos]

Προτού ακόμη ψηφισθεί από τη Βουλή η αναθεώρηση του άρθρου 16, άρχισε η κούρσα ταχύτητας μεταξύ των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών και άλλων ενδιαφερομένων.

Όπως αναφέρει «Το Βήμα», τα οικονομικά πλάνα προβλέπουν επενδύσεις 10 εκατ. ευρώ για 1.500 φοιτητές και τα δίδακτρα που θα κληθούν να καταβάλουν οι γονείς εκτιμάται ότι θα φθάνουν τα 10.000 ευρώ ετησίως.

Τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών (ΚΕΣ) με ανακοίνωσή τους, την Τρίτη, δήλωσα ξεκάθαρα ότι θέλουν να μετατρέψουν τα κολέγιά τους σε ιδιωτικά πανεπιστήμια. Δηλώνουν μάλιστα ότι θέλουν να ενημερώσουν τα κόμματα και τη Βουλή για τα σχέδιά τους, ενώ χαρακτηρίζουν «σχιζοφρενική εφεύρεση» τα μη κερδοσκοπικά ιδιωτικά πανεπιστήμια, υποστηρίζοντας ότι η αναθεώρηση του άρθρου 16 τους αφορά άμεσα γιατί διαφορετικά το υπουργείο Παιδείας δεν μπορεί να ελέγξει τη λειτουργία τους.

Αυτή την περίοδο εννέα όμιλοι Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών και ιδιωτικοί οργανισμοί υγείας έχουν σχεδιάσει πώς θα λειτουργήσουν τα πρώτα ιδιωτικά πανεπιστήμια: Oι τομείς στους οποίους θα δραστηριοποιηθούν είναι κυρίως οι ανθρωπιστικές σπουδές, η οικονομία και οι παρεμφερείς ειδικότητές της, η διοίκηση και η πληροφορική.

Σύμφωνα με τους αρχικούς σχεδιασμούς και την υπάρχουσα υποδομή, σε κάθε σχολή θα μπορούν να φοιτούν ως 1.500 σπουδαστές. Υπολογίζεται ότι αρχικά τα ετήσια δίδακτρα θα φθάνουν ως τα 10.000 ευρώ ανά σπουδαστή. Σήμερα οι σπουδαστές των ΚΕΣ πληρώνουν από 6.000 ως και 6.500 ευρώ τον χρόνο. Σχεδιάζεται επίσης η ίδρυση ιατρικών σχολών.

Σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς, για να λειτουργήσει μια σχολή με λίγες ειδικότητες θα απαιτηθούν επενδύσεις μεταξύ 10 και 20 εκατ. ευρώ.

Ενδιαφέρον για να ιδρύσουν ιδιωτικά πανεπιστήμια, αρχικά με τη μορφή σχολών, δείχνουν: το Ελληνοβρετανικό Κολέγιο, που ανήκει στον ίδιο όμιλο με το ΙΕΚ και ΚΕΚ Δέλτα και το οποίο διευθύνεται από τον πρόεδρο του Συνδέσμου Ελληνικών Κολεγίων Κ.Καρκανιά.

Το BCA, που ανήκει στον ίδιο όμιλο με το ΙΕΚ και ΚΕΚ «Υγεία» και διευθύνεται από τον Βασ.Δασκαλάκη. Το IST του ομίλου ΙΕΚ και ΚΕΚ ΣΒΙΕ και το οποίο διευθύνεται από τον πρώην πρόεδρο του ΕΒΕΑ Δρ.Φουντουκάκο. Το κολέγιο της Θεσσαλονίκης ICBS, που διευθύνεται από τον Κ.Τσουτσουμάνο.

Στη Θεσσαλονίκη επίσης ενδιαφέρον έχει εκδηλώσει το City, που ανήκει στον όμιλο Στρατηγάκη Β.Ελλάδος. Ακόμη, το Mediterannean College, που ανήκει στον όμιλο Ξυνή.

Στην ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Ελληνικών Κολεγίων δικαιολογεί το αίτημά του να συναντηθεί και να ενημερώσει τους υπευθύνους Παιδείας των κομμάτων, όπως και το προεδρείο της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος, γιατί «αφενός μεν εκπροσωπεί εκείνα τα κολέγιατων οποίων τη λειτουργία θέλουν να ρυθμίσουν, αφετέρου δε περιλαμβάνει εκπαιδευτικές επιχειρήσεις οι οποίες επιθυμούν να ιδρύσουν ιδιωτικά πανεπιστήμια».

Μάλιστα αναφέρεται στην ανακοίνωση ότι «καθημερινώς διαβάζουμε ή ακούμε καθηγητές πανεπιστημίων και βουλευτές και δημοσιογράφους να μιλούν για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματο ςη οποία θα οδηγήσει στην ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων».

Και οι ιδιοκτήτες των ΚΕΣ προσθέτουν: «Όλοι αυτοί βιάζονται να προσθέσουνότι πανεπιστήμια θα ιδρύσουν μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί και όχι βεβαίως οι κακοί κερδοσκόποι ιδιώτες. Έχουμε την εντύπωση ότι αρκετοί από τους ομιλούντες δεν έχουν πλήρη γνώση της κατάσταση ςη οποία επικρατεί στον χώρο τον οποίο θα επηρεάσουν οι επιχειρούμενες αλλαγές του άρθρου 16 του Συντάγματος.

Σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες των ΚΕΣ, η αναθεώρηση του άρθρου 16 θα οδηγήσει στη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων γιατί διαφορετικά το υπουργείο Παιδείας δεν μπορεί να τα ελέγξει:

«Πώς μετά την αναθεώρηση του περίφημου άρθρου 16 θα μπορέσει το υπουργείο Παιδείας να ελέγξει τα κολέγιατα οποία ανήκουν σε ιδιωτικές επιχειρήσεις;» αναφέρουν χαρακτηριστικά. Και προσθέτουν: «Μήπως σκοπεύει να τους επιβάλει διαφορετική εταιρική μορφή; Μήπως θα τους ζητήσει από κερδοσκοπικά να γίνουν μη κερδοσκοπικά; Μήπως θα τα κρατικοποιήσει;».

===============================================================================================

         Δεν είναι πλέον δύσκολο να καταλάβουμε πως τις μεταρρυθμίσεις στον χώρο της παιδείας( Νέος Νόμος Πλαίσιο, αναθεώρηση του άρθρου 16, νόμοι ΔΟΑΤΑΠ κτλ.) δεν τις επιβάλουν η πραγματικά ανίκανη κυβέρνηση της ΝΔ ή η περισσότερο ανίκανη αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά οι «πραγματικοί» κυβερνήτες αυτής της χώρας.
   Το πραγματικά αξιοπερίεργο στην υπόθεση των μεταρρυθμίσεων στον χώρο της παιδείας είναι το εξής:
   Αν και τα δύο κόμματα προβάλλουν σωστά το επιχείρημα πως ο χώρος της παιδείας είναι στα μαύρα του χάλια( και το ΠΑΣΟΚ, 20 χρόνια στην εξουσία, με μένος κατηγορεί την ΝΔ γι’ αυτό!!!) και χρειάζονται τομές, κανείς πολιτικός φορέας δεν λαμβάνει υπόψιν του την λαϊκή βούληση. Σωστά χρειάζονται μεταρρυθμίσεις αλλά προς ποια κατεύθυνση? Σίγουρα όχι προς το συμφέρον των ολίγων. Θα συμφωνήσω με την Μαριέττα όταν λέει πως έχει λαϊκή εντολή να προβεί σε μεταρρυθμίσεις( αχ κατακαημένε λαέ που πας και δίνεις τις εντολές σου…) αλλά νομίζω πως κάποια πράγματα έχουν παρεξηγηθεί. Ο λαός ψήφισε και έβγαλε βουλή και κυβέρνηση( τρομάρα του ) για να εκπροσωπεί τα συμφέροντα του και όχι τα συμφέροντα του κάθε παπαρό-μεγαλοαστού που την έκανε αμάκα.
   Το ζήτημα της παιδείας πλέον, κατά την γνώμη μου, δεν έχει μόνο πολιτική, κοινωνική και εκπαιδευτική διάσταση. Το κίνημα πλέον πρέπει να κινηθεί πραξικοπηματικά απέναντι στους καραγκιόζηδες που στρογγυλοκάθονται στις καρέκλες τους στα υπουργεία και γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια την βούληση και την ίδια την ζωή του λαού τον οποίο υποτίθεται πως υπηρετούν