Απειλή για τα ατομικά δικαιώματα του διαδικτύου από Ευρωπαικό ρυθμιστικό πλαίσιο

[gmargari]

(αναδημοσίευση από email που μου ήρθε σήμερα:)

Επισυνάπτω παρακάτω δελτίο τύπου της πρωτοβουλίας digitalrights.gr σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί η επικείμενη 2η ανάγνωση του "τηλεπικοινωνιακού πακέτου" για τα θεμελιώδη δικαιώματα των Ευρωπαίων. Η συζήτηση θα λάβει χώρα αύριο Τρίτη 5/5 στις 09:00 στο Στρασβούργο (http://is.gd/wIFI) και η ψήφιση την Τετάρτη. Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να το προωθήσετε σε όποιους πιστεύετε ότι μπορεί να ενδιαφέρονται, και να συμβάλλετε και οι ίδιοι στην προσπάθεια ενημέρωσης των Ελλήνων Ευρωβουλευτών με τηλεφωνική επικοινωνία, αποστολή email ή fax (σχετικοί σύνδεσμοι παρατίθενται παρακάτω).

Δεν γνωρίζω αν υπάρχει δυνατότητα έγκαιρης ενημέρωσης και άσκησης πίεσης στους Ευρωβουλευτές αλλά αξίζει τον κόπο η προσπάθεια, καθώς το ρυθμιστικό πλαίσιο στη συνέχεια θα ενσωματωθεί στις εθνικές νομοθεσίες όπως θα ψηφιστεί μεθαύριο. Τις προτεινόμενες τροπολογίες καταθέτουν η Ευρωπαϊκή Αριστερά, το IND/DEM και οι Πράσινοι (http://is.gd/wruP)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ DIGITALRIGHTS.GR (http://www.digitalrights.gr/news/2009/telecoms2pr/) 
Αθήνα 4 Μαίου 2009

Απειλή για τα ατομικά δικαιώματα και την ουδετερότητα του διαδικτύου ενδέχεται να αποτελέσει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στη δεύτερη ανάγνωση του Ευρωπαϊκού ρυθμιστικού πλαισίου για τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και υπηρεσιών -γνωστού και ως "τηλεπικοινωνιακού πακέτου"- που διεξάγεται την ερχόμενη Τετάρτη 6 Μαίου στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υποκύπτωντας σε πιέσεις ειδικών συμφερόντων, το Ευρωκοινοβούλιο ετοιμάζεται να επικυρώσει αλλαγές στο ισχύον ρυθμιστικό πλαίσιο που θα περιορίσουν την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στο διαδίκτυο και θα επηρεάσουν δυσμενώς τις ατομικές ελευθερίες, την κοινωνικοποίηση και την επιχειρηματικότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι Ευρωβουλευτές - rapporteurs του ρυθμιστικού πλαισίου λύγισαν τελικά στις αδυσώπητες πιέσεις του Συμβουλίου των Υπουργών, και, λίγες μέρες πριν την ψήφιση του τηλεπικοινωνιακού πακέτου στην ολομέλεια, αφαίρεσαν ή αποδυνάμωσαν ουσιώδεις προστασίες των θεμελιωδών μας δικαιωμάτων που οι αντίστοιχες επιτροπές τους είχαν στηρίξει σε ψηφοφορία, αλλά και τις οποίες υπερψήφισε μεγάλος αριθμός Ευρωβουλευτών στην πρώτη ανάγνωση. Συγκεκριμένα, αποδυναμώθηκε σημαντικά η τροπολογία 138 (νυν 46), που ορίζει ότι η επιβολή περιορισμών στα δικαιώματα των χρηστών μπορεί να γίνεται μόνο κατόπιν δικαστικής παρέμβασης. Την τροπολογία αυτή είχαν υπερψηφίσει τα 9/10 της ολομέλειας αλλά και της επιτροπής ITRE πρόσφατα, ενώ έχαιρε της υποστήριξης ακόμα και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αντίστοιχα, εξουδετερώθηκε στην επιτροπή IMCO η προστασία κατά του αυθαίρετου φιλτραρίσματος περιεχομένου και των ανεξέλεγκτων διαδικτυακών διακρίσεων. Επιπλέον, στο κείμενο προς ψήφιση γίνεται αναφορά σε "νόμιμο" και "μη-νομιμο περιεχόμενο", σε ένα ρυθμιστικό πλαίσιο που δεν σχετίζεται με την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων και με τρόπο που υπονομεύει το σχετικό με αυτά ισχύον και σαφές ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο.

Εκατομμύρια Ευρωπαίοι χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να εργαστούν, να επικοινωνήσουν και να κοινωνικοποιηθούν, να αγοράσουν και να εμπορευθούν αγαθά και υπηρεσίες, να εκφραστούν πολιτικά, να διεκπεραιώσουν συναλλαγές με κρατικές, αυτοδιοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες, να εκπαιδευτούν και να διεξάγουν έρευνα, να δημιουργήσουν και να απολαύσουν πολιτιστικά αγαθά και για πολλές άλλες δραστηριότητες. Οι αλλαγές που προτείνονται προς ψήφιση από το Ευρωκοινοβούλιο στην Τηλεπικοινωνιακή Οδηγία θα επιτρέψουν στους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους να προσφέρουν στους χρήστες αυθαίρετα περιορισμένες ή εξαρτημένες υπηρεσίες, με δυσμενέστατες επιπτώσεις στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών και αγαθών στο διαδίκτυο και ότι αυτό συνεπάγεται για την Ευρωπαϊκή δημοκρατία και οικονομία.  Καλούμε τους εκπροσώπους μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

• Να ψηφίσουν υπέρ της ανεπιφύλακτης προστασίας του δικαιώματός μας στην ελεύθερη έκφραση και κοινωνική, πολιτική και οικονομική δραστηριότητα στο διαδίκτυο
• Να υποστηρίξουν τα δικαιώματά μας στην ισότιμη πρόσβαση και διανομή περιεχομένου, υπηρεσιών και εφαρμογών στο διαδίκτυο και να απορρίψουν κάθε κείμενο που αναφέρεται σε "νόμιμο περιεχόμενο" και επιχειρεί να επιβάλλει σχετικούς περιορισμούς ή εξαρτήσεις
• Να εγγυηθούν το θεμελιώδες δικαίωμα πρόσβασής μας στη δικαιοσύνη, και τον σεβασμό των αρχών της αναλογικότητας και του τεκμηρίου αθωότητας, απορρίπτωντας απερίφραστα κάθε απόπειρα συλλήβδην ποινικοποίησης της χρήσης του διαδικτύου, πόσο μάλλον της λήψης αστυνομικών μέτρων απ' τους παρόχους χωρίς δικαστική παρέμβαση!

* Συγκεκριμένα να στηρίξουν τις τροπολογίες "Citizen Rights Amendments":
Trautmann report: 3=7, 1CP=2=5=6=9, 4=8
Harbour report: 99=109=115, 100=110=116, 101=111=117, 102=112=118, 62=94=104=119, 96=106=120

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Προτεινόμενες τροπολογίες ("Citizen Rights Amendments"): http://is.gd/wyjf http://is.gd/wyjY http://is.gd/wykf
Λίστες ψηφοφορίας: http://is.gd/wyeP http://is.gd/wyfu
Προσχέδιο επιστολής προς ευρωβουλευτές: http://is.gd/wmin
Στοιχεία επικοινωνίας Ελλήνων Ευρωβουλευτών: http://is.gd/wIIJ
Σχετικό δελτίο τύπου της γαλλικής ΜΚΟ La Quadrature: http://is.gd/wxst
Η σελίδα της καμπάνιας της La Quadrature: http://is.gd/wxsU
Διακήρυξη για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο: http://manifesto.digitalrights.gr

Τεχνική ανάλυση

Το κείμενο προς ψήφιση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο εφαρμογής μέτρων, όπως ο νόμος "Hadopi" στη Γαλλία (three strikes), που επιτρέπει στους ISPs να διακόπτουν την πρόσβαση σε υπηρεσίες στους χρήστες Internet όποτε το κρίνουν σωστό (είτε συγκεκριμένες υπηρεσίες, όπως πχ κατέβασμα p2p, είτε και πλήρη διακοπή της πρόσβασης στο Internet). Ο συγκεκριμένος νόμος στη Γαλλία ψηφίστηκε με το σκεπτικό της καταπολέμησης της πειρατείας και ουσιαστικά λέει στους ISPs ότι κάθε φορά που κάποιος χρήστης τους "πιαστεί" να κατεβάζει παράνομα υλικό (υλικό που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα), θα τον ενημερώνουν για τις κυρώσεις και αν μετά από 3 φορές ο χρήστης δεν συμμορφωθεί στις υποδείξεις του ISP (που μπορεί να είναι τελείως αβάσιμες), ο ISP έχει δικαίωμα να κάνει ότι θέλει με πλήρη νομική κάλυψη. Έτσι οι Γάλλοι πολίτες θα θεωρούνται ένοχοι μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου και χωρίς να έχουν δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους (γιατί μπορεί πχ. να κατεβάζουν υλικό που ήδη έχουν αγοράσει ή που πχ. συνοδεύεται από κάποια άδεια χρήσης Creative Commons και άρα να είναι καθ' όλα νόμιμο το κατέβασμα) "δικάζονται" απ' τους ISPs, και μάλιστα η "ποινή" τους εφαρμόζεται άμεσα. Αυτό παραβιάζει το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Χάρτας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που ορίζει ότι κανένας Ευρωπαίος πολίτης δεν μπορεί να έχει ποινές χωρίς να έχει πρώτα δικαστεί σύμφωνα με το νόμο, συνεπώς πρέπει να μπουν στο τελικό κείμενο τροπολογίες που θα προστατεύουν το δικαίωμα στη δίκη και δεν θα παραχωρούν δικαστική και εκτελεστική εξουσία σε εταιρίες. Επίσης, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, σύμφωνα με την οποία κάθε ποινή πρέπει να είναι ανάλογη του αδικήματος και η διακοπή της σύνδεσης κάποιου στο Internet δεν είναι ανάλογη ενός ενδεχομένως παράνομου download.  Με τη μορφή που υποβάλλεται στην ολομέλεια το κείμενο, επιτρέπει στους παρόχους να προβαίνουν ανεξέλεγκτα σε διακρίσεις κατά των χρηστών τους, καθώς αποδυναμώθηκαν οι δικλείδες ασφαλείας που προτάθηκαν στην επιτροπή IMCO μέσω της τροπολογίας 166 κ.α. και οριοθετούσαν το πλαίσιο μέσα στο οποίο ο πάροχος μπορεί να βάλει περιορισμούς ή φραγμούς στην κίνηση του δικτύου (να κόψει συγκεκριμένες υπηρεσίες πχ ή να βάλει όριο ταχύτητας σε άλλες ΜΟΝΟ για σαφείς τεχνικούς λόγους), καθώς και οι ρητές αναφορές στην υποχρέωση του παρόχου να ενημερώνει τους χρήστες του για τις πολιτικές περιορισμού κίνησης που υλοποιεί. Έτσι, είναι δυνατό ο κάθε πάροχος να παρακωλύει την πρόσβαση σε όποια υπηρεσία θέλει (πχ. την υπηρεσία κάποιου ανταγωνιστή του), να βάζει όρια ταχύτητας σε διάφορες υπηρεσίες που "δεν πουλάνε" κλπ, επηρεάζοντας έτσι την ελεύθερη και ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες αυτές και κατ' επέκταση την ουδετερότητα του διαδικτύου (Internet Neutrality). Σε συνδυασμό μάλιστα με την αποδυνάμωση της τροπολογίας 138, αυτό μπορεί να γίνεται χωρίς να είναι υποχρεωμένος ο πάροχος να ενημερώσει τους χρήστες του, ενώ θα έχει και πλήρη νομική κάλυψη.

Τα θέματα αυτά εξετάστηκαν τόσο στην πρώτη ανάγνωση, όσο και στα πλαίσια των επιτροπών ITRE και IMCO όπου και κατατέθηκαν οι τροπολογίες 138(46) και 166 αντίστοιχα για την επίλυσή τους. Τελικά, παρόλο που αυτές οι τροπολογίες πέρασαν με μεγάλη πλειοψηφία, οιrapporteurs των δύο επιτροπών μετά από συνεχείς και πολύ έντονες πιέσεις του Συμβουλίου των Υπουργών κυρίως απ' τη Γαλλία (που έχει υιοθετήσει και το νόμο Hadopi) και την Αγγλία, μόλις μερικές μέρες πριν τη τελική ψηφοφορία, λύγισαν και πρακτικά εξουδετέρωσαν τις δύο τροπολογίες με αποτέλεσμα το κείμενο που θα ψηφιστεί την Τετάρτη να μην περιέχει κανένα ουσιαστικό μέτρο προστασίας.  Άλλα προβλήματα που έχει το κείμενο προς ψήφιση είναι ότι επιτρέπει σε ISPs το λεγόμενο deep packet inspection (ή layer 7 packet inspection), μια μέθοδο για ταυτοποίηση της κίνησης στο Internet η οποία βασίζεται στο "άνοιγμα" κάθε πακέτου που περνάει μέσα απ' τους δρομολογητές του ISP. Αφού το πακέτο ανοιχθεί περνάει μια σειρά από φίλτρα και ταυτοποιείται έτσι ώστε αργότερα να λάβει μια συγκεκριμένη προτεραιότητα στα πλαίσια της πολιτικής Quality of Service (QoS) του κάθε ISP. Τα προβλήματα μιας τέτοιας διαδικασίας, εκτός από τεχνικά (αφού πχ. παραβιάζεται ο μηχανισμός fragmentation του IP, αυξάνεται η καθυστέρηση στο δίκτυο, δεν εφαρμόζεται σε κρυπτογραφημένη κίνηση κλπ) είναι και ουσιαστικά, αφού είναι πολύ εύκολο για κάποιον ISP να βάλει σε αυτά τα φίλτρα διάφορες παραμέτρους όπως χαρακτηριστικές λέξεις που ενδεχομένως να περιέχονται, ή συγκεκριμένες διευθύνσεις URL και κατά συνέπεια να διαπράττει συστηματική παρακολούθηση της κίνησης ή φιλτράρισμα συγκεκριμένων υπηρεσιών. Τεχνικά υπάρχουν πολύ πιο αποδοτικές μέθοδοι ταυτοποίησης (πχ. το ίδιο το IP παρέχει το DSCP field) ενώ και σε ερευνητικό επίπεδο ακόμα υπάρχουν μηχανισμοί packet inspection και traffic analysis που ταυτοποιούν την κίνηση βάσει διαφόρων άλλων χαρακτηριστικών της και βασίζονται μόνο στη κεφαλίδα του κάθε πακέτου και όχι στο περιεχόμενό του. Γενικότερα όμως, το κείμενο προς ψήφιση αφήνει ανοιχτά και άλλα "παραθυράκια" στο όνομα των "τεχνικών θεμάτων", τα οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι ISPs για να παρέχουν περιορισμένες υπηρεσίες στους χρήστες τους, όπως μειωμένη ταχύτητα σύνδεσης στο Internet ή μειωμένη ταχύτητα/πρόσβαση σε συγκεκριμένες υπηρεσίες. Ενώ γενικώς το QoS είναι κάτι θεμιτό για την σωστή λειτουργία του δικτύου, πρέπει να είναι όσο το δυνατό ουδέτερο ως προς τη κίνηση του δικτύου και να μην έχει ως αποτέλεσμα το "κόψιμο" ή το φιλτράρισμα κάποιας υπηρεσίας (τέτοια φαινόμενα έχουμε δει και στην Ελλάδα με ISPs να "κόβουν" πακέτα VoIP άλλων εταιριών για να ενισχύσουν τη δικιά τους υπηρεσία κλπ). Όταν δε χρειάζεται πιο επιθετική πολιτική QoS λόγω πχ. κάποιας επίθεσης ή λόγω σύγχυσης του δικτύου (congestion), τότε ο ISP οφείλει να ενημερώσει τους χρήστες και σε κάθε περίπτωση να μεριμνήσει για την διόρθωση του προβλήματος. Κάτι τέτοιο δεν διασφαλίζεται στο κείμενο προς ψήφιση, με αποτέλεσμα να απειλείται άμεσα η ουδετερότητα του Internet (Internet Neutrality), ο υγιής ανταγωνισμός και η επιχειρηματικότητα καθώς και η ίδια η φύση του Internet, το οποίο φτιάχτηκε για να είναι ελεύθερο και να επιτρέπει την πρόσβαση προς όλες τις υπηρεσίες, με ίσους όρους, σε όλους τους χρήστες.

Τέλος, στο κείμενο προς ψήφιση γίνεται απόπειρα να προστεθούν διατάξεις που αφορούν στην προστασία πνευματικών δικαιωμάτων, κάνοντας λόγο για "παράνομο περιεχόμενο" και άλλες "παράνομες" διαδικασίες, μέσα από αόριστη σύνδεσή τους με τα έργα που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Κάτι τέτοιο ξεφεύγει απ' τους στόχους του συγκεκριμένου ρυθμιστικού πλαισίου, ενώ υπονομεύει αναίτια τις ήδη υπάρχουσες οδηγίες για την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων, που είναι ξεχωριστές και σαφείς, και αφορούν έργα που προστατεύονται όχι μόνο στο διαδίκτυο αλλά και γενικότερα. Γενικότερα, είναι εμφανές ότι γίνεται προσπάθεια διαχωρισμού του περιεχομένου στο Internet σε "νόμιμο" και "παράνομο" αορίστως, και κάτι τέτοιο αφήνει πολλά περιθώρια περαιτέρω διεύρυνσης αυτών των όρων. Στο μέλλον, ο όρος "παράνομο περιεχόμενο" ενδέχεται να περιλαμβάνει και άλλες δραστηριότητες πέραν της πειρατείας, υπονομεύοντας έτσι το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση.

Περισσότερες πληροφορίες

Το παρόν δελτίο τύπου διατίθεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.digitalrights.gr/news, όπως επίσης παλιότερα σχετικά δελτία τύπου και ενημερωτικά κείμενα.

Για το digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας, asterios at gmail.com

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ελεύθερη έκφραση, ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου και ελεύθερο λογισμικό.




Σχετικό άρθρο: http://www.fak-uoi.gr/forum/index.php/topic,479.0.html

[hakuna_matata]

ενημέρωση επι του θέματος : http://inlovewithlife.wordpress.com/2009/05/07/right_to_is/#more-779

[hakuna_matata]

αντισυνταγματικό κρίνεται ο νόμος HADOPI μετά από προσφυγή βουλευτών του Γαλλικού Σοσιαλιστικού κόμματος
διαβάστεεδώ

[hakuna_matata]

Η Γαλλία του Σαρκοζί είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που – κατά πάσα πιθανότητα – αποκτά ειδική νομοθεσία για την επιβολή της πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδίκτυο. Πρόκειται για ένα νομοθέτημα που προβλέπει έναν μηχανισμό τριών σταδίων για τη συμμόρφωση παρανομούντων χρηστών και μία ανεξάρτητη διοικητική αρχή για την επόπτευσή του. Ο μηχανισμός αυτός έχει ως εξής :

1. Σε πρώτη φάση η ανεξάρτητη αρχή αποστέλλει ηλεκτρονική επιστολή προειδοποίησης στον χρήστη, που έχει καταγγελθεί.
2. Σε δεύτερη φάση και αν υπάρχουν καταγγελίες περί επανάληψης της παραβατικής δραστηριότητας η ανεξάρτητη αρχή αποστέλει γραπτή ταχυδρομική επιστολή στον χρήστη.
3. Σε τρίτη φάση ο πάροχος πρόσβασης διακόπτει την υπηρεσία του χρήστη και ο χρήστης εγγράφεται σε μαύρη λίστα για χρονικό διάστημα από 2 μήνες ως ένα έτος, κατά τη διάρκεια του οποίου απαγορεύεται η κατάρτιση συμβολαίου αυτού με οποιονδήποτε τηλεπικοινωνιακό πάροχο στη χώρα.

Η νομοπαρασκευαστική διαδικασία για την κατάρτιση του νόμου είναι εξαιρετικά θυελλώδης λόγω των δριμείων κοινωνικών αντιδράσεων. Συγκεκριμένα :

# Στις 30/10/2008 ο νόμος ψηφίζεται από τη Γαλλική Γερουσία.
# Στις 9/4/2009 ο νόμος καταψηφίζεται από το Γαλλικό Κοινοβούλιο με ψήφους 21 προς 15, καθώς κρυμμένοι σοσιαλιστές βουλευτές παρουσιάστηκαν την τελευταία στιγμή και, εκμεταλλευόμενοι την μεγάλη απουσία βουλευτών, πήραν την πλειοψηφία.
# Στις 12/5/2009 ο νόμος υπερψηφίζεται από το Κοινοβούλιο με ψήφους 296 προς 233
# Στις 10/6/2009 το Γαλλικό Συνταγματικό Συμβούλιο κηρύσσει το νόμο αντισυνταγματικό σε επί μέρους διατάξεις του.
# Στις 22/9/2009 το Γαλλικό Κοινοβούλιο υπερψηφίζει το νόμο τροποποιημένο σε σημεία του, ώστε να συμβιβάζεται με την απόφαση του Συνταγματικού Συμβουλίου.
# Στις 28/9/2009 ο νόμος παραπέμπεται πάλι στο Συνταγματικό Συμβούλιο από πλειάδα βουλευτών, όπου εκκρεμεί η απόφαση περί συμβατότητας αυτού με τη Γαλλική Διακήρυξη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1789).

Αναδημοσίευση από http://inlovewithlife.wordpress.com/2009/10/14/hadopi2/

[hakuna_matata]

Να εμποδίσουμε τη λοβοτομή που προετοιμάζουν στον παγκόσμιο νου

Ένα από τα μεγαλύτερα πεδία αντιπαράθεσής αυτή τη στιγμή, μεταξύ του υπερεθνικού Κεφαλαίου και των ακτιβιστών είναι αυτό του Διαδικτύου. Αυτό το οποίο πρόκειται να κριθεί στα επόμενα χρόνια είναι η αποκαλούμενη «ουδετερότητα του Δικτύου». Φυσικά για μια ακόμα φορά τα μεγάλα ΜΜΕ παίζουνε το δικό τους παιχνίδι μιας και είναι  γνωστό σε όσους ασχολούνται με τα θέματα του διαδικτύου αλλά και στην πλειονότητα των χρηστών, ότι η τηλεόραση είναι πλέον ένα μέσο «νεκρό». Νεκρό υπό την έννοια ότι έχει ξεπεραστεί από την άποψη της αμεσότητας, της ταχύτητά στην ενημέρωση αλλά και από πλευράς κόστους σε όποιον θέλει όχι μόνο να δει αλλά και να εκπέμπψει τηλεοπτικό υλικό.

Το τελευταίο καιρό ακούμε συνέχεια στα δελτία ειδήσεων για την έξαρση της εγκληματικής δραστηριότητάς στο Διαδίκτυο. Γιατί όμως ακούμε μόνο για θέματα που σχετίζονται  με την παιδική πορνεία, τις απάτες με πιστωτικές κάρτες και τους αυτοκτονικούς ιδεασμούς (sic) διάφορων εφήβων;

Κατά τη γνώμη μας αυτό έχει να κάνει με την επιβολή ενός κλίματος φόβου ΚΑΙ σε σχέση με ό,τι αφορά το Internet, σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού που παραμένει σε γενικές γραμμές τεχνολογικά αναλφάβητο, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την Ελλάδα.

Τι σκοπιμότητες όμως μπορεί να εξυπηρετεί, κάτι τέτοιο; Μπορούμε να πάρουμε κάποιες απαντήσεις αν εξετάσουμε πια είναι η φύση του περιεχομένου του Διαδικτύου, και ποια η φύση της επικοινωνίας μεταξύ των χρηστών. Το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν πάντα οι εξουσιαστές και οι μεγάλες πολυεθνικές ήταν ότι δεν είχανε καμία απολύτως σχέση με την ανακάλυψη και την εξέλιξη των τεχνολογιών του Διαδικτύου.

Το Ίντερνετ με τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα γεννήθηκε στα 1993-94 στο εργαστήριο CERN (Conseil Européenne pour la Recherche Nucléaire – Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την Πυρηνική Έρευνα), από την ομάδα του Tim Berners-Lee, όταν αποφασίστηκε να μην κατοχυρωθούν δικαιώματα για την δημιουργία του πασίγνωστου πλέον πρωτοκόλλου World Wide Web (του περίφημου δηλαδή «www»). To World Wide Web είναι ένα δώρο του CERN στην ανθρωπότητα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν δημιουργήθηκε πολύς θόρυβος για την ανάπτυξη της νέας τεχνολογίας, οι πολυεθνικοί κολοσσοί ενδιαφέρθηκαν και καλέσανε σε μια συνάντηση διάφορους ειδικούς στα συγκεκριμένα θέματα, για να τους αναλύσουν ποιες δυνατότητες έδινε αυτή η καινούργια τεχνολογία. Καθώς λοιπόν οι τεχνικοί εξηγούσαν έννοιες όπως «διαδραστικότητα», «ελευθερία επιλογής», «αμφίδρομη επικοινωνία», κάποιος μεγάλος executive τους διέκοψε λέγοντας: «Μα αυτό που μας λέτε προϋποθέτει ότι οι χρήστες έχουνε ανά πάσα στιγμή τον έλεγχο στις επιλογές τους και κρίνουν ανάλογα με τα δικά τους κριτήρια. Μόνο που εμείς τους θέλουμε άβουλους καταναλωτές».

Αν εξετάσουμε το περιεχόμενο του Διαδικτύου αυτή τη στιγμή θα διαπιστώσουμε ότι το 60% προέρχεται από εμάς τους χρήστες και όχι από εταιρικά μορφώματα, πολυεθνικά η μη. Κάθε μέρα ανεβάζουμε φωτογραφίες, βίντεο, γράφουμε τις απόψεις μας σε ιστολόγια και φόρουμ, στέλνουμε και λαμβάνουμε μηνύματά ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Τίποτα από όλα αυτά δεν μπορούμε να κάνουμε, βλέποντας τηλεόραση ή ακούγοντας ραδιόφωνο, αφού το είδος της επικοινωνίας στα Μέσα αυτά είναι μονομερές, δηλαδή μίας κατεύθυνσης. Αυτοί σου προσφέρουν τι θα δεις, τι θα ακούσεις, και τι θα σου διαφημιστεί. Αυτό για την κουλτούρα του οποιουδήποτε χρήστη Ίντερνετ είναι απλά απαράδεκτό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το γνωστό σε όλους spam, δηλαδή η χωρίς έγκριση αποστολή διαφημιστικών μηνυμάτων σε προσωπικούς λογαριασμούς ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή κατά την περιήγηση σε ιστότοπους. Αυτό που θέλει η κάθε πολυεθνική και το κάθε αφεντικό είναι άβουλους εργάτες/ πελάτες/ καταναλωτές, χωρίς κριτική σκέψη, οι οποίοι να μπορούν να κατευθυνθούν στο ταμείο χωρίς πολλά πολλά και ευτυχισμένοι για το καινούργιο τους απόκτημα. Το να μπορείς να επιλέγεις εσύ  τι βλέπεις, τι ακούς, αλλά –ας μη το κρύψουμε–  και τι αγοράζεις, είναι ο χειρότερος εφιάλτης του marketing, μιας και βάζει στο παιχνίδι τον αστάθμητο παράγοντα «άτομο». Πόσο μάλλον το να έχεις και από τη δικιά σου πλευρά έναν ενεργό ρόλο, σε ό,τι κρίνεις ότι σε αφορά, συζητώντας και επηρεάζοντας ίσως και άλλους ανθρώπους. Αυτή τη στιγμή η μεγάλη μάχη δίνεται στο να μην καταφέρουν οι πολυεθνικές και η υπερεθνική ελίτ να αλλάξουν αυτά τα «εκ φύσεως» χαρακτηριστικά του διαδικτυου. Έως ένα βαθμό το έχουνε πετύχει σε ό,τι αφορά τη παρακολούθηση των προσωπικών δεδομένων των χρηστών, για λόγους «εθνικής ασφάλειας», ιδίως μετά την 11η Σεπτεμβρίου και την εποχή της τρομοϋστερίας που ακολούθησε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα σε ό,τι αφορά την Ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι ότι πλέον οι εταιρίες πάροχοι συνδέσεων στο Ίντερνετ, υποχρεούνται να κρατάνε αρχεία για τις περιηγήσεις κάθε χρήστη, για ένα χρόνο.

Όμως, με την έως ένα σημείο υποχώρηση της τρομολαγνείας μετά την εκλογή Ομπάμα, από ό,τι φαίνεται η ατζέντα σε ότι αφορά το Ίντερνετ, έχει αλλάξει για τις πολυεθνικές. Αυτή τη φορά εκτός από τα θέματα ασφάλειας, στο στόχαστρο μπαίνει και το ίδιο το περιεχόμενο του διαδικτύου (κάτι που οι ακτιβιστές ονομάζουν «ουδετερότητα του δικτύου» – Net Neutrality).

Με πρόφαση τους «κανόνες της ελεύθερης αγοράς», αλλά και τις υποτιθέμενες πολλές και καλύτερες «υπηρεσίες» που θέλουνε να προσφέρουν, οι εταιρίες αξιώνουν να έχουνε το πρώτο και τελευταίο λόγο στο τι μας παρέχουν εκτός από τη σύνδεση. Με πιο τρόπο γίνεται αυτό; Για παράδειγμα η τάδε εταιρία πάροχος θέλει να μπορεί να έχει διαφορετικά επίπεδα στις ταχύτητες σύνδεσης για διαφορετικούς ιστότοπους. Αυτό σημαίνει φυσικά ότι προτεραιότητα θα έχουνε οι «εμπορικά βιώσιμοι», αλλά και «ενδιαφέροντες» ιστότοποι όπως on-line αγορές ταινιών από μεγάλους διανομείς, ιστότοποι για αγορές –από βιβλία μέχρι ο,τιδήποτε άλλο– , κυβερνητικές σελίδες, σελίδες μεγάλων Μ.Μ.Ε. και πάει λέγοντας. Έτσι σε κάθε πάροχο θα επιτρέπεται να παρέχει σε χαμηλότερες ταχύτητες –ή και καθόλου–  ό,τι αξιολογεί αυτός, στον τελικό χρήστη στο σπίτι του. Για παράδειγμα ιστότοποι εναλλακτικής ενημέρωσης ή ιστότοποι πολιτικού ακτιβισμού, ή ακόμα και το ιστολόγιο του καθένα από εμάς το οποίο δεν θα αξιολογείται ως οικονομικά συμφέρον. Φυσικά ούτε λόγος για τις περίφημες p2p(peer to peer) συνδέσεις, που επιτρέπουν το ελεύθερο κατέβασμα αρχείων μουσικής, ταινιών κ.ο.κ.  Έτσι καταργείται η αμφίδρομη επικοινωνία του μέσου και ανοίγουνε διάπλατα οι πόρτες για φίμωση οποιασδήποτε διαφορετικής φωνής, για μια ακόμα φορά στο όνομα της «ελεύθερης» αγοράς. Σε λίγο καιρό θα έρθει η ώρα και γα την Ελλάδα της εγκατάστασης των δικτύων οπτικών ινών, και εκεί θα πρέπει να δώσουμε όλοι μας τη τελική μάχη με τους καρχαρίες, μιας και στο όνομα της ανάπτυξης θα απαιτήσουν να στήσουν τα καινούργια δίκτυα πάνω σε υποδομές που ούτως ή άλλως πληρώσαμε εμείς, και θα θελήσουν να έχουνε και τον έλεγχο στο περιεχόμενο αλλά και στο τρόπο της διακίνησης του. Φυσικά και στην ανάλογη  «φιλική τιμή». Ό,τι ακριβώς έγινε με το ραδιόφωνο και τη τηλεόραση. Γιατί άλλωστε κυνηγηθήκανε από πολύ νωρίς οι ραδιοπειρατές; Όχι γιατί παρεμπόδιζαν τις επικοινωνίες του επίσημου κράτους (δυνάμεις καταστολής και στρατός) αλλά γιατί δεν έπρεπε να υπάρχει η δυνατότητα για τον καθένα από εμάς να μπορεί να χρησιμοποιήσει το μέσο αμφίδρομα, και για να εκπέμψει δηλαδή αλλά και για να ακούσει τις εκπομπές άλλων. Τα αποτελέσματα μπορούμε όλοι να τα δούμε σήμερα με το εμπορικό ραδιόφωνο, το κυνήγι για τις πιο  «ποπ» λίστες ακρόασης, τις διαφημιστικές «πίτες» αλλά και τις μαζικές απολύσεις εργαζομένων αν δε πετύχει η συνταγή. (City 99,5 , Planet κ.λπ.).

Πριν από 50.000 χρόνια μάθαμε να μιλάμε, πριν από 5-6.000 χρόνια ανακαλύψαμε τη γραφή, πριν από 500 χρόνια την τυπογραφία και μόλις πριν από 50 χρόνια αρχίσαμε να κατασκευάζουμε δίκτυα υπολογιστών. Από την αρχή της ιστορίας η ανθρωπότητα συλλογικά κατάφερε να επικοινωνεί και να μεταδίδει τη γνώση από γενιά σε γενιά για να επιβιώσει και να δημιουργήσει. Αυτό η ανθρωπότητα το κατάφερε συλλογικά, η γλώσσα είναι ένα συλλογικό επίτευγμά και ανέκαθεν οι εξουσιαστές προσπάθησαν να ελέγχουν τη γραφή, τη τυπογραφία, το ραδιόφωνο και μέχρι τώρα τα καταφέρνουν αρκετά καλά.

Μόνο που το συλλογικό αίσθημα κάποιων επιστημόνων που θέλανε να μοιράζονται τα αποτελέσματα των πειραμάτων τους, με άλλους ερευνητές ανά το κόσμο πέρα από εθνικά, φυλετικά και οικονομικά σύνορα, τους οδήγησε στο να μας δώσουν το παγκόσμιο μυαλό. Γιατί αυτό είναι το Διαδίκτυο. Είναι το άθροισμα της παγκόσμιας γνώσης στο οποίο μπορεί και πρέπει να έχει πρόσβασή ο καθένας μας, από οποιαδήποτε γωνιά του πλανήτη, για όσο θέλει, όποτε θέλει. Στο Διαδίκτυο μπορούμε να επικοινωνήσουμε τους φόβους μας, τις ανησυχίες μας και να οργανωθούμε με ανθρώπους με τρόπο που πριν θα ήταν ακατόρθωτος. Τι πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από τους Ζαπατίστας του Μεξικό που κάνανε γνωστό των αγώνα τους οπουδήποτε στο κόσμο, αλλά και των παιδιών του Σηατλ που πέτυχαν μέσω της διαδικτυακής οργάνωσής τη πρώτη μεγάλη νίκη κατά της παγκοσμιοποίησης το 1999.

Χρόνια τώρα οι διάφορες ελίτ προσπαθούν να μας πείσουν και να μας επιβάλουν, ότι αυτό που ορίζουν ως «παγκοσμιοποίηση» είναι το μέλλον αυτού του πλανήτη.

Μόνο που από ότι φαίνεται αυτό το μέλλον περνάει και από τη λοβοτομή του παγκόσμιου νου. Θα τους αφήσουμε;
==============================================
αναδημοσίευση απο την μηνιαία αναρχοσυνδικαλιστική εφημερίδα ροσιναντε
==============================================

διαβάστε επίσης :   Αρχείο έξι μηνών θα κρατούν οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι
                                    Η ενσωμάτωση της Data Retention Directive, του πιο αποτρόπαιου νομοθετικού κειμένου που ψήφισε ποτέ το   Ευρωκοινοβούλιο, σύμφωνα με το οποίο όλες οι ηλεκτρονικές επικοινωνίες (εκτός του περιεχομένου τους) θα καταγράφονται και θα αποθηκεύονται για λόγους πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας καθώς και για λόγους δημοσίας ασφάλειας, ίσως περάσει στην Ελλάδα υπό μορφή νόμου μέσα στο καλοκαίρι, αφού ολοκληρώθηκε η σχετική Δημόσια Διαβούλευση  (συνέχει στη  ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ)


καλά μπάνια...