Στις 21 Μαρτιου του 1960 η αστυνομία της Νοτίου Αφρικής ,στη πόλη Σάρπβιλ, πυροβολεί κατα διαδήλωσης φοιτητών με αποτέλεσμα να χάσουνε τη ζωή τους 70 άτομα.Οι νεαροί διαδηλωτές διαμαρτύρονταν ειρηνικά κατά των νόμων του άπαρτχαιντ που είχε επιβάλλει το καθεστώς της λευκής μειοψηφίας στη χώρα εφαρμόζοντας με αυτό τον τρόπο τη θεωρία της ανισότητας ανάμεσα στις φυλές....
O ΟΗΕ στη μνήμη των ανθρώπων αυτών καθιέρωσε την 21η Μαρτίου Παγκόμσια Ημέρα κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας...
Φτάνει όμως μία επέτειος για να αντιμετωπιστούν σήμερα οι νεορατσιστικές τάσεις?
??
Ασφαλώς και όχι όταν σήμερα οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται και τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται συνεχώς.
Επίπλέον η ξενοφοβία και ο ρατσισμός έχουν πάρει νέο πρόσωπο στις μέρες μας. Δεν εκφράζεται πια ανοικτά μια απαξίωση για το διαφορετικό, αλλά αντίθετα οι ρατσιστές σήμερα δηλώνουν υπερασπιστές της διαφορετικότητας. Στο όνομα όμως αυτής της διαφορετικότητας ζητάνε να πάψει η μετανάστευση για να προστατεύσει ο κάθε λαός την κουλτούρα και καθαρότητά του. Έιναι ανάγκη να γίνει ξεκάθαρό πως δεν έιναι υπαίτιοι για όλα τα κοινωνικά προβλήματα οι μετανάστες. Θέλω να επιμήνω ιδιαίτερα στο θέμα της ανεργίας αφού κάθε μήνα βλέπουμε τα ποσοστά να αυξάνουν και κάθε τόσο να εξαγγείλονται νέες απολύσεις μετα την κρίση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Το σημείο που θέλω να καταλήξω είναι ότι το να πολεμούν μεταξύ τους οι εργαζόμενοι(ντόπιοι-μετανάστες) δεν έχει σημασία αφού αυτό βοηθά στο να μένει ανέπαφο το υπάρχον σύστημα στο οπόιο το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού διαθέτει τον πλούτο...
Το να μένουμε όμως στα λόγια δεν έχει ουσία. Γιατί ότι ο αντι-ρατσισμός είναι στάση ζωή. Και πηγάζει απο την αγάπη για τον συν-άνθρωπο και το σεβασμό στη διαφορετικότητα που εντέλει είναι και η ομορφία της ζωής....
Είναι ανάγκη λοιπόν να καταδικάσουμε και να προπαγανδίσουμε κατά των πολιτικών-ενεργειών που προωθούν τον κάθε είδους ρατσισμό και καλλιεργούν την ξενοφοβία με σκοπό τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης απο την ουσία των κοινωνικών προβλημάτων.
