Επειδή οι εκλογές τελείωσαν, και πολλούς από τους προσωρινούς σας φίλους, δεν θα τους ξαναδείτε, τουλάχιστον μέχρι του χρόνου τέτοια εποχή, ας κάνουμε τον απολογισμό που δεν έγινε ποτέ. Πέρυσι, η νεοναζιστική οργάνωση χρυσή αυγή είχε καλέσει πορεία στα Γιάννενα, στα πλαίσια των πολλών της προσπαθειών να προβάλλει και να καλλιεργήσει στην κοινωνία το παράλογο και άρρωστο ιδεολόγημά της.
Το φοιτητικό κίνημα που τότε μετρούσε τη μια νίκη μετά την άλλη και είχε καταφέρει να ανάγει το εκπαιδευτικό ζήτημα σε ζήτημα όλης της κοινωνίας, μέσω των αμεσοδημοκρατικών οργάνων που είχε υιοθετήσει (ανοιχτά συντονιστικά , επιτροπές κατάληψης) αποφάσισε την απάντηση: “Καμία ανοχή στις φασιστικές προκλήσεις”.
Ύστερα από απόφαση και του συλλόγου μας, η μαζική μας παρουσία στην αντιφασιστική πορεία έδειξε πως οι φοιτητές δεν είναι οι αιώνιοι τεμπέληδες που πίνουν φραπέ στα κυλικεία,
αλλά ενεργοί πολίτες που σέβονται και προασπίζονται τη δημοκρατία.
Δυστυχώς, ανάμεσα στους 10 επικίνδυνους “γραφικούς” ήταν και ο καθώς πρέπει συνάδελφος μας, Γιάννης Λούκος. Μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ προ διετίας, ο οποίος με περηφάνια συμμετείχε στην παρέλαση μαζί με “συντρόφους” του κρατώντας τα αηδιαστικά σύμβολα: τον στόχο και την σβάστικα και επιδείκνυε χαρούμενος τα μούτρα του στην κάμερα τοπικού καναλιού, την στιγμή που οι συμπάσχοντες σύντροφοι του έκρυβαν επιδεικτικά τα πρόσωπα τους με κουκούλες από ολόκληρη την κοινωνία.
Η ιστορία είναι γνωστή, τα φασιστοειδή με τη βοήθεια των μπάτσων ολοκλήρωσαν την παρέλαση και οι υπόλοιποι πνίγονταν στα χημικά, απλά επειδή διαδήλωναν ενάντια στο φασισμό, την ξενοφοβία, τον διαχωρισμό των ανθρώπων σύμφωνα με το χρώμα του δέρματος τους και την καταγωγή.
Ο Σύλλογος Φοιτητών, έπειτα και από πρόταση του Συντονιστικού Καταλήψεων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, επικαλούμενος το καταστατικό του συλλόγου, το οποίο στο άρθρο 5, παράγραφο 3 ορίζει ρητά: “Αποκλείονται από τα μέλη του συλλόγου τα μέλη φασιστικών οργανώσεων και όσοι πρόσκεινται ιδεολογικά σ’ αυτές τις οργανώσεις” αποφάσισε τη διαγραφή του Γιάννη Λούκου. Η παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ψήφισε λευκό στην εν λόγω πρόταση (στάση την οποία κράτησε και η ΠΚΣ!) και στη συνέχεια ο πρόεδρος του Δ.Σ., μέλος της ΔΑΠ, παράνομα δεν υπέγραφε τα σφραγισμένα πρακτικά με τις αποφάσεις της συνέλευσης. Αν και η ΔΑΠ σκαρφίζεται ευφάνταστες δικαιολογίες για παρατυπίες στη λήψη της συγκεκριμένης απόφασης, δεν μπορεί να ακυρώσει το γεγονός πως
ένα ολόκληρο αμφιθέατρο σήκωσε το χέρι του και απαίτησε την διαγραφή και την κοινωνική απομόνωση του εν λόγω, πρώην πλέον, μέλους του συλλόγου μας. Αξιοσημείωτο είναι ότι η όλη επιχειρηματολογία κατά την απολογία του συγκεκριμένου ατόμου μπροστά στη Γενική Συνέλευση βασίστηκε στον άξονα ότι ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός και ότι δεν γνώριζε που ακριβώς βρισκόταν. Εκτός του ότι από μόνο του αποτελεί ένα ανίσχυρο επιχείρημα, η όλη του δραστηριότητα και συμμετοχή συστηματικά σε παρόμοιες εκδηλώσεις
δεν μας δίνει το περιθώριο να αμφισβητήσουμε την ορθότητα, αλλά ούτε και να διαπραγματευτούμε την ειλλημένη απόφαση του Συλλόγου για αποκλεισμό του συγκεκριμένου ατόμου από τις διαδικασίες του. Όλοι οι φοιτητές οφείλουν να υπερασπιστούν τις αποφάσεις τους, όπως όφειλαν να κάνουν και όλοι όσοι εμφανίζονται ως “εκπρόσωποι” του Συλλόγου. Ένα χρόνο μετά, το βράδυ των εκλογών, ο διεγραφέντας, 5 λεπτά πριν κλείσει η κάλπη, συνοδεία λοιπών τραμπούκων με μπλε t-shirt έριξε ύπουλα την άκυρη ψήφο του στην κάλπη, ενώ στο χώρο της ψηφοφορίας οι διενέξεις για το ζήτημα έδιναν και έπαιρναν, κατάσταση που επέβαλε την διακοπή της διαδικασίας και τη σύσκεψη της εφορευτικής επιτροπής, κάτι το οποίο δεν έγινε ποτέ.
Αντίθετα είδαμε την ΔΑΠ σύσσωμη να υποστηρίζει με σθένος την συμμετοχή του εν λόγω ατόμου στη διαδικασία, παραβαίνοντας για ακόμα μια φορά τις αποφάσεις του Συλλόγου. Ουσιαστικά αμφισβητώντας ανοιχτά τον ίδιο το σύλλογο και λειτουργώντας εν τέλει αντίθετα από αυτόν. Φαίνεται ξεκάθαρα ποια είναι η αντίληψη τους για την δημοκρατία που επικαλούνται. Ταυτόχρονα είδαμε την ΠΑΣΠ να υποστηρίζει σε χαμηλούς τόνους ότι η ψήφος είναι νόμιμη, ενώ την ΠΚΣ να μένει αδρανής ζητώντας να σταματήσει η διένεξη για να ολοκληρωθούν οι εκλογές!
Τα συμπεράσματα:- Ένα ακόμη τρανταχτό περιστατικό που δείχνει πως η μεγάλη “δημοκρατική” παράταξη της ΔΑΠ όχι απλά υποθάλπτει αλλά και εγκολπώνει στις τάξεις της τέτοια φασιστοειδή. Δε σταματά να προασπίζεται και να νομιμοποιεί ουσιαστικά αυτές τις αντιλήψεις, ούτε και αφότου ξεμπροστιάζεται ο συνειδητός ρόλος και η συστηματική δράση τέτοιων ανθρώπων.
- Η μεγαλειώδης, “πρώτη και καλύτερη” ΔΑΠ-ΝΔΦΚ χρειάστηκε να εκμεταλλευτεί την συγκυρία και την αναταραχή ώστε να πάρει ένα ακόμη ψηφουλάκι. ΔΑΠ πρώτη και καλύτερη στα κερασμένα σφινάκια και την ξεφτίλα.
- Ύποπτη σιγή ιχθύος από ΠΑΣΠ και ΠΚΣ, γιατί άραγε?? Μήπως έχουν ήδη μοιράσει τα κουκιά τους και φέτος?? Πάντως όσων αφορά το φασισμό η σιωπή είναι συνενοχή.
- Για ακόμα μια φορά είναι εμφανής η στάση των παρατάξεων που θεωρούν το σύλλογο τσιφλίκι τους, πράττοντας κατά βούληση, ανάλογα με τις δικές τους επιθυμίες, φτάνοντας σε σημείο να λειτουργούν αντιθετικά από τις αποφάσεις του και να δρουν αντικαταστατικά.
Για ποια δημοκρατία και ποιες διαδικασίες μιλάμε όταν το ίδιο το καταστατικό του συλλόγου θίγεται κατά βούληση?
Για εμάς οι εκλογές είναι μια πολιτική διαδικασία που ωστόσο λίγη επιρροή έχει στον διαρκή αγώνα που πρέπει να δίνουμε απέναντι στα κομματικά φερέφωνα και στις πολιτικές που θέλουν να μας περάσουν μέσα και έξω από τα αμφιθέατρα. Ενώ προτάσσεται ως η γιορτή της δημοκρατίας, δείχνει με τον πιο αποκρυσταλλωμένο τρόπο το πλήθος των παρατυπιών και τη σαπίλα του συστήματος.
Η Εφορευτική ορίζεται από την εκλογοαπολογιστική συνέλευση και όχι από τις παρατάξεις, ο εκλογικός κατάλογος ανακοινώνεται 3 μέρες πριν τις εκλογές από την Εφορευτική Επιτροπή και όχι μισή ώρα πριν ξεκινήσει η διαδικασία μεταξύ λίγων και εκλεκτών.
Όλα αυτά ορίζονται ρητά μέσα στο καταστατικό του Συλλόγου μας. Αυτό που δεν ορίζεται όμως είναι το
φακέλωμα των φοιτητών καθόλη τη διάρκεια της ημέρας των εκλογών με τα χαρτάκια που κυκλοφορούν και καταγράφουν ποιοι έχουν ψηφίσει, έχοντας ως στόχο το μάντρωμα των φοιτητών και την συγκομιδή ψήφων με τηλεφωνήματα σε όσους προσπάθησαν να ξεγλιστρήσουν.
Ωστόσο το γεγονός αυτό, αποτελεί εν τέλει, μια ευκαιρία για να αναδυθούν όλα αυτά στην επιφάνεια και να αναζητήσουμε λύσεις σε προβλήματα που έχουν εδραιωθεί με την πάροδο του χρόνου.
Να περάσουμε από την λογική του “έτσι ήταν πάντα, έτσι έχει η κατάσταση” στην νοοτροπία της διεκδίκησης αιτημάτων πάνω στην πραγματική τους βάση, λειτουργώντας προς το συμφέρον των φοιτητών και της κοινωνίας συνολικά.
Να απαιτήσουμε την εφαρμογή των διατάξεων που προασπίζουν τα συμφέροντα μας και επαναφέρουν την αξιοπιστία στο σύλλογο μας. Να δώσουμε τέλος σε φαινόμενα που έχουν γίνει καθεστώς. Μετά την κατάργηση των πλαισίων, την κατάργηση των πρωτολογιών-δευτερολογιών παρατάξεων έχουμε ευθύνη να βελτιώσουμε και να ισχυροποιήσουμε περαιτέρω τον Σύλλογο μας έναντι όλων αυτών που με κάθε ευκαιρία τον υποβαθμίζουν.
Είναι ευθύνη όλων μας να συμμετέχουμε στις Γενικές Συνελεύσεις, αλλά και να υπερασπιζόμαστε τις αποφάσεις που παίρνονται. Δεν υπάρχει κανένας εκτός από εμάς τους ίδιους για να το πράξει.Φοιτητική Ανεξάρτητη Κίνηση
Ο λόγος στους φοιτητές...
