Ανοιχτή Επιστολή από έναν Μαθητή Καταληψία

[TooL667]

Ακούω καθημερινά την κυβέρνηση και τους δημοσιογράφους-παράγοντες της ελληνικής κοινωνίας να κατηγορούν τους μαθητές που κάνουν κατάληψη. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο επιχειρούν συνειδητά και υποβολιμαία να σπιλώσουν το όνομά μας. Από κοντά, της προσκολλήσεως και της προβοκάτσιας πειθήνια όργανα, μανάδες, χουντικά απολειφάδια, παπάδες, λυκειάρχες, επιστάτες, ενοχλημένοι γείτονες, κατιναριά και ξεπεσμένοι ηθοποιοί.

Οι περισσότεροι ισχυρίζονται ότι είμαστε ένα μειοψηφικό τσούρμο ανώριμων και ασυνείδητων εφήβων. Έτσι πάει όμως. Όταν πρόκειται για το μέλλον μας, είμαστε αναρμόδιοι ν’ αποφασίσουμε. Όταν όμως μας λανσάρουν το νέο, εκπληκτικό κινητό, τα φανταχτερά ρούχα, τις εκκεντρικές κομμώσεις, την Eurovision, τα realities, τις τηλεψηφοφορίες, τότε θεωρούμαστε αρκετά ώριμοι για να επιλέξουμε αυτά που μας προσιδιάζουν. Τόσο ώριμοι μάλιστα, που μπορούμε ν’ αποφασίζουμε και για την τύχη άλλων, επιλέγοντας τον παίχτη που θα παραμείνει στο σπίτι του Μεγάλου Αδερφού.

Όταν θα αναρτήσουμε στα κάγκελα του σχολείου-φυλακή την σημαία της κατάληψης, είμαστε βολεμένοι ταραξίες. Όταν όμως θα στοιχηθούμε πίσω απ’ την ελληνική σημαία, σε μια παρέλαση, άξιοι συνεχιστές του πατριωτικού πνεύματος των αρχαίων ημών προγόνων.

Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιοι μας κατηγορούν για τα αιτήματά μας. Πέρα απ’ τη δημόσια και δωρεάν παιδεία, την επάνδρωση των σχολείων με καθηγητές-αληθινούς παιδαγωγούς, τη διαπλαστική σχέση αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ μαθητή και εκπαιδευτικού, τη βελτίωση των διδασκαλικών μεθόδων, υπάρχουν κι άλλα που μας καίνε κύριε Ρουσόπουλε, λαλίστατε υπουργέ της αυταρέσκειας και του μιλάω μόνο όταν πρόκειταινα εκτεθώ ξεκατινιασμένος. Δεν είναι σοβαρό αίτημα το να μπει ένα φανάρι έξω απ’ το σχολείο στο Μενίδι; Ή μήπως είναι καλύτερο να σκοτωθεί πρώτα κάποιος μάθητης ώστε να κάνουμε ρεπορτάζ, να γεμίσουμε τον τηλεοπτικό χρόνο και να γκρινιάζουμε νυχθημερόν κάτω απ’ την επίβλεψη της AGB; Δεν είναι σοβαρό αίτημα το να μην είμαστε καρπαζοεισπράκτορες στα πρότυπα του Αλέκου Τζανετάκου; Δεν είναι σοβαρό αίτημα το να μην τρώμε χαλασμένες τυρόπιτες; Τα σκατά που μας ταϊζουν οι πολυεθνικές είναι πιο υγιεινά δηλαδή;

Μας κατηγορείτε για βανδαλισμούς, απρεπείς συμπεριφορές, βιασμούς και αμαρτωλά βιντεάκια. Ποιοί; Εσείς όλοι, οι αξιοσέβαστοι οικογενειάρχες, λαμόγια, σκανδαλοπερασάκηδες, μειζαδόροι και κομπιναδόροι, ηδονοβλεψίες και βιτσιόζοι. Αν φοβάστε την εικόνα σας κοιτάζοντας τον καθρέφτη, είναι δικό σας πρόβλημα. Δεν φταίμε εμείς, αγρίμια όντας αναθρεμμένα από λύκους.

Μας κατηγορείτε για χαβαλέ. Πότε, αλήθεια, ενσκήψατε πάνω μας, να δείτε τις αιμόεσσες πληγές μας που χάσκουν δίχως απαντήσεις; Σας άφησε καθόλου χρόνο ο χαβαλές της μπίζνας, του χρηματιστηρίου, του τζόγου, των απονενοημένων διασκεδάσεων και των μικροαστικών week-end στην ύπαιθρο;

Μας λέτε να κοιτάζουμε τη δουλειά μας, να επιστρέψουμε στα θράνια, να κάνουμε το χρέος μας ως πειθήνια ρομποτάκια και να μην ασχολούμαστε μ’ άλλα προβλήματα. Φυσικά. Πώς αλλιώς θα παράγεται στρατιωτάκια για την κρεατομηχανή σας; Πώς αλλιώς θα εκτρέφετε αγράμματους, απαίδευτους, αδιάφορους και βολεψάκηδες εκπαιδευτικούς; Πώς αλλιώς θα ιδρύετε ιδιωτικά σχολεία και πανεπιστήμια και θα διοχετεύετε στην τσέπη σας τους φόρους των γονιών μας που προορίζονται για την παιδεία;

Κύριε Ρουσόπουλε, αναρωτηθήκατε προσφάτως πως είναι δυνατόν να ενδιαφέρει έναν μαθητή ο νέος Καποδίστριας. Επειδή κανένας μάχιμος δημοσιογράφος δεν προτίθεται να σας αποστομώσει, θα σας απαντήσω εγώ (για να καταδείξω ότι τις περισσότερες φορές σκάβετε μόνο σας τον λάκο σας). Αν συνενωθούν οι νομοί κι ο κόσμος αρχίζει να μετακινείται στο νέο κέντρο, δεν θα υπάρξουν προβλήματα με τα σχολεία της επαρχίας; Δεν θα υπάρξουν προβλήματα με τα σχολεία των πιο απομακρυσμένων χωριών; Θα μου απαντήσετε;

Μου λες μάνα, καλή μου μανούλα, να ανοίξουμε τα σχολεία και να στρωθώ ξανά στο διάβασμα. Τί να διαβάσω ρε μάνα; Τις αηδίες που μας λένε; Τις ιστορίες για το πόσο φοβεροί και τρομεροί είμαστε ως έθνος; Την κατήχηση των Θρησκευτικών; Το πώς να εκφράζομαι και να γράφω; Τις μαλακίες του κάθε παπάρα, δεξιού δοκιμιογράφου; Το πώς να ανταγωνίζομαι τους κολλητούς μου; Τον τρόπο για να επιβιώσω και να γίνω φτασμένος τεχνοκράτης; Το πως να ζω μες στην πουστιά, το ψέμμα και την υποκρισία;
Πες μου μανούλα, πες μου, σε παρακαλώ…

Ένας κάποιος μαθητής

πηγή: inlovewithlife

[hide_and_seek]

ανεξαρτητα απο το σεβασμο στην αγωνιστικοτητα των μαθητων και αναγνωριζοντας τη συμβολη που εχει η μια καταληψης στις εμπειριες ενος ανθρωπου, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟ ΟΤΙ ΚΚΕ-ΚΝΕ ΒΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΥΚΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΚΙΝΔΥΝΟΙ. ακομα μια επαναστατικη γυμναστικη στις αρχες του ετους και μετα βουρ στα μαθηματα "πρωτοι στα μαθηματα πρωτοι στους αγωνες" ελεγε το παλιο αλλα επικαιρο συνθημα της κνε.

δυστυχως στα σχολεια εχουν επιρροη μεγαλη οι κνιτες... και δε θελουν να τη χασουν... γιαυτο φοβουνται να βγουν στο δρομο οι μαθητες μαζι με φοιτητες μη τυχων παρουν "κακα παραδειγματα"...

προφανως πολλοι μαθητες δεν ανηκουν στα προβατα της κνε.. και αυτοι πρεπει να κανουν τη διαφορα... δυσκολο...

[TooL667]

ο συγκεκριμένος μάλλον δεν ανήκει σε αυτούς..
αυτά που λες ισχύουν στο έπακρο. ουσιαστικά με το τέλος αυτών των καταλήψεων οι μαθητές θα είναι καμένο χαρτί. όπως ήταν πέρσι και οι δάσκαλοι.
είναι πραγματικά κρίμα που κάποιες δυνάμεις (που διατυμπανίζουν τον ριζοσπαστισμό τους) κάνουν τα πάντα για να αποφευχθεί ο πραγματικός συντονισμός στο εκπαιδευτικό κίνημα...ας μείνουν στο να μετράνε τα κουκιά τους

[eyhnos]

Οι μαθητές σαν το παιδί που έχει γράψει την εν λόγω επιστολή είναι πράγματι μία μειοψειφία αναλογικά με τον σύνολο των μαθητών. Σύνολο το οποίο αποτελείται κυρίως από αδιάφορους μαθητές που προσέρχονται το πρωί στην κατάληψη του σχολείου τους ρωτάνε για το τι θα γίνει και σήμερα, μετά πηγαίνουν για ένα γρήγορο φρέντο(οι της γενιάς μας πίνανε φραπέ γλυκό με γάλα) και μετά ξεκινάνε τον μαραθώνιο φροντηστιρίων που τελειώνει αργά το βράδυ. Κανείς δεν κατηγορεί αυτούς τους αδιάφορους μαθητές ακόμη. Μόνο όταν περάσουν σε κάποια σχολή και γίνουν μέλη της ΔΑΠ θα αρχίσει και η κριτική απεναντί τους. Βέβαια υπάρχουν και οι ήδη οργανωμένοι συνδικαλιστές, μικροί γεννίτσαροι που έχουν τον ριζοσπάστη παραμάσχαλά και συμμετέχουν στην κατάληψη, περισσότερο σαμποταροντάς την παρά συμβάλοντας σε αυτή, με τα ολιγόλεπτα διαλείμματα τους κατά τα οποία βγαίνουν έξω από το προάυλιο για να "συμβουλευτούν" τον αρμόδιο καθοδηγητή τους στην γωνία.
Τα πράγματα είναι δύσκολα για τις μαθητικές καταλήψεις και ανέκαθεν ήταν. Το ευχάριστο είναι πως υπάρχουν τα λαμπρά παραδείγματα του εν λόγω μαθητή, ο οποίος μπορεί να αρθρώσει καθαρό σύγχρονο πολιτικό λόγο και να εκφράσει όλες του τις ανησυχίες για το μέλλον του αλλά και την κατάσταση της κοινωνίας της οποίας αργά ή γρήγορα θα γίνει πλήρες μέλος, με κανονική δουλειά και υποχρεώσεις και δόσεις για το δάνειο στην τράπεζα και απ'όλα.
Αν ο συγκεκριμένος μαθητής δεν τα παρατήσει μετά την απογοήτευση του από το πέρας του πυροτεχνήματος που λέγεται μαθητικές καταλήψεις, γλιτώσει από τα τσακάλια της αριστεράς που των περιμένουν στην γωνία να του πουν για την ενιαία πανεπιστημιακή, την 4η Διεθνή, τον Τρότσκι κτλ κτλ και δεν το ρίξει στην αυτοοργάνωση και στην λευτεριά σε όσους είναι στα κελιά τότε κάτι παίζει για να έχουν κληροδοτήσει οι φετινές κινητοποιήσεις των μαθητών.

Δεν θέλω να κάνω κριτική σε όλους τους χώρους αλλά βλέπω πως οι μαθητές είναι απελπιστικά μόνοι τους στις κινητοποιήσεις τους και να σκεφτεί κανείς πως προτάσσουν το αίτημα της μη αναθεώρησης του άρθρου 16 και αλλά πολλά που το περυσινό φοιτητικό κίνημα είχε σαν αιχμή του δόρατός.
Απλά αναρωτιέμαι μήπως το καζάνι της παιδείας που βράζει, μία πρώτη τάξεως βόμβα στα θεμέλια του συστήματος, δεν συνδέται σκόπιμα με άλλα επίκαιρα και σημαντικά κοινωνικά ζητήματα, όπως το ασφαλιστικό(εδώ να δείς μπόμπα) και η εξαέρωση του καζανιού συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως έγινε και πέρυσι??

[gmargari]

Σήμερα είχε μάλλον μαθητική πορεία στο κέντρο. Περίμενα στη στάση στο Ατλαντικ να πάρω λεωφορείο και είδα απέναντι καμιά 200αριά παιδιά με πανό "Μαθητικές Καταλήψεις κτλ".

Μου έκανε εντύπωση πως μαζεύτηκαν τόσα πολλά άτομα. Μετά είδα γνώριμα "κόκκινα" πρόσωπα: τα 2/3 της πορείας ήταν γνωστές φάτσες από το Πανεπιστήμιο, ΠΚΣούδες, ΚΚΕδες, ΠΑΜΕδες κτλ, και ακούγονταν γνώριμα συνθήματα...