Προσωπικά το θεωρώ ζήτημα υψίστης σημασίας. Η συνδικαλιστική οργάνωση των πληροφορικών βρίσκεται δυστυχώς σε νηπιακό στάδιο, παρά το γεγονός ότι ο αριθμός τους έχει αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Παραθέτω κάποιες από τις αιτίες, κατά την προσωπική μου άποψη.
1)
Η φιλόδοξη άποψη κάποιων "εγώ θα τη βρω την άκρη, είμαι καλός προγραμματιστής, θα πάω σε μια εταιρία, θα' μαι κομπλέ". ΟΚ φίλε μου, αλλά αν σε πετάξουν στο δρόμο σε κάποια φάση και δεν έχεις καμία προστασία, μην παραπονιέσαι μετά.
2)
Το σκεπτικό "εγώ να διοριστώ στο δημόσιο θέλω μάγκες, από κει και πέρα...τίνος καλύβα καίγεται". Ναι βρε όρνιο, αλλά για να'χεις τέτοιο παγιωμένο δικαίωμα, χρειάζεται και ένας ισχυρός, δραστήριος συνδικαλιστικός φορέας. Ας μην ξεχνάμε πόσοι μαθηματικοί-φυσικοί και δεν ξέρω γω τι άλλο είναι διορισμένοι καθηγητές πληροφορικής σε σχολεία, έχοντας παρακολουθήσει κάποια σεμινάρια και μόνο. Η φαρσοκωμωδία αυτή δε σταμάτησε μόνη της, έγιναν κάποιες προσπάθειες για να διορίζονται μόνο πληροφορικοί ως καθηγητές πληροφορικής. Αλλά με τόσους σεμιναριούχους που μπήκαν, φέτος ΑΣΕΠ ψάχναμε και ΑΣΕΠ δε βρίσκαμε...
3)
Ο ωχαδερφισμός μας. Παράδειγμα: πέρυσι στην κατάληψη υπήρχαν σε κάποια φάση αιτήσεις για να γίνουμε δόκιμα μέλη της ΕΠΕ. Ένα χαρτί ήταν να συμπληρώσεις, τίποτα άλλο. Πρέπει να συμπληρώσανε 3-4 άτομα....(εγώ δεν ήμουνα μέσα σε αυτούς πάντως).
4)
Υπάρχουν κλάδοι παλαιότεροι και πολύ πιο οργανωμένοι, των οποίων τα συμφέροντα θίγονται αν εμείς οργανωθούμε καλύτερα. Οι κλάδοι αυτοί, μας πολεμούν. Έτσι είναι, αλλά οι κλάδοι αυτοί τόσα χρόνια τη δική μας απουσία εκμεταλλεύονται.
5)
Λόγω αντικειμένου,πολλοί συνάδελφοι κάπου...χάνουν την μπάλα και ζουν "δεύτερες ζωές",φλεγόμενοι σε παιχνίδια στο διαδίκτυο μέρα - νύχτα. Θα μου πείτε γενικό φαινόμενο είναι αυτό στην εποχή μας, αλλά πρώτα πιστεύω εκεί πάει το μυαλό, στους πληροφορικούς.("Εσύ που είσαι και του πανεπιστημίου, θα μου περάσεις την πίστα?")
6)
Σε μια εποχή εφιαλτική για το συνδικαλισμό γενικά , είναι φυσικό η οργάνωση ενός κλάδου να μην είναι εύκολη υπόθεση, πόσο μάλλον όταν βρίσκεται στα πρώτα του βήματα, που είναι και τα πιο δύσκολα.Μεγάλο αγκάθι, όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις,
ο διχασμός. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: πρέπει να είμαστε ο μοναδικός κλάδος, από όσους διδάσκουν μαθήματα πανελληνίων εξετάσεων, που εκφράζει επίσημη άποψη για τα θέματα μέσα από δύο φορείς (αν και εμένα κάτι σαν σχολιασμός...αγγαρεία μου φάνηκαν και οι δύο απόψεις):
http://www.epe.org.gr/showarticle.jsp?articleid=298http://www.epe.org.gr/showarticle.jsp?articleid=297 (ΕΠΕ)
http://www.epy.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=108 (ΕΠΥ)
Ένα πράγμα πρέπει να καταλάβουμε: όποιον επαγγελματικό δρόμο και να ακολουθήσει ο καθένας μας, η κατοχύρωση και η διατήρηση των δικαιωμάτων μας απαιτεί προσπάθεια από όλους μας και είναι προς το συμφέρον όλων μας. Αν απλά κοιτάμε να φάμε ο ένας τον άλλο....μας έφαγε όλους η μαρμάγκα!!!
Περιμένω τις απόψεις σας.