Γενική Συνέλευση τμήματος (Τμήμα)

[---]

   Τι είναι: Είναι το όργανο στο οποίο παίρνονται ουσιαστικά οι αποφάσεις για το τμήμα μας. Αποτελείται από τα μέλη ΔΕΠ του τμήματος μας (20) και από τους 10 εκπροσώπους των φοιτητών (50% των μελών ΔΕΠ).

   Η άποψη μας: Θεωρούμε ότι οι 10 φοιτητές που συμμετέχουν ως εκπρόσωποι μας σε αυτό το όργανο πρέπει να είναι πραγματικά εκπρόσωποι μας και όχι εκπρόσωποι της παράταξης τους. Οφείλουν παρά τις όποιες προσωπικές τους απόψεις να ακολουθούν την απόφαση της Γ.Σ. Τέλος πρέπει να δικαιολογούν την παρουσία τους σε αυτό το όργανο συμμετέχοντας ενεργά στις διαδικασίες του.

   Η πραγματικότητα: Τα προβλήματα σε αυτό το επίπεδο είναι πολλαπλά και σύνθετα. Η αιτία είναι ότι όταν δεν λειτουργεί η βάση (Γ.Σ. – Δ.Σ.) τα προβλήματα μεταφέρονται και διογκώνονται σε ένα ανώτερο επίπεδο. Στο παρελθόν σπάνια γινόταν συζήτηση πάνω στα ζητήματα της Γενικής Συνέλευσης. Οι βασικοί λόγοι είναι 2. Καταρχήν συνήθως οι αποφάσεις της Γ.Σ. δεν έφταναν ποτέ στο τμήμα για να συζητηθούν, γιατί ο αρμόδιος εκπρόσωπος των φοιτητών, ο γραμματέας του Δ.Σ. είτε δεν σφράγιζε* τις αποφάσεις της Γ.Σ. είτε δεν ενημέρωνε το τμήμα ποτέ για αυτές. Επίσης αντί των αποφάσεων της Γ.Σ. εμφανιζόταν ξαφνικά κάποιο υπόμνημα με προτάσεις κάποιας παράταξης αντί των προτάσεων των φοιτητών (για να έχουμε να αναδείξουμε και ένα «έργο» στις εκλογές). Από την στιγμή που δεν λειτουργούσε όπως θα έπρεπε η Γ.Σ. δεν υπήρχε κανένας έλεγχος στους «εκπροσώπους» των φοιτητών-παρατάξεων. Η παρουσία στο τμήμα αυτών των εκπροσώπων θεωρούνταν προαιρετική, καθώς σπάνια υπήρχε πλήρης συμμετοχή και των 10 φοιτητών, αλλά ακόμα και όσοι παρευρίσκονταν, απλά παρακολουθήσαν σαν θεατές την όλη διαδικασία.
   Από την πρώτη στιγμή που συμμετείχαμε στο όργανο αυτό, κάναμε το αυτονόητο τουλάχιστον. Η παρουσία μας σε αυτό ήταν δεδομένη, όσο και η ενεργή συμμετοχή μας. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ως εκπρόσωποι των φοιτητών ήμασταν οι μόνοι που παρευρισκόμασταν. Θεωρούσαμε ότι είχαμε την ευθύνη και την υποχρέωση απέναντι στους φοιτητές που μας στήριξαν και απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό, να διεκδικήσουμε τα συμφέροντα μας. Η διαφορά μας με τις παρατάξεις εμφανής, άλλοι μιλούσαν για λάμπες που χρειάζονται αλλαγή, εμείς διεκδικούσαμε να μην αναφέρεται το ονοματεπώνυμο στις λίστες φοιτητών που αντέγραψαν και στις λίστες με τις βαθμολογίες, αλλά ο Α.Μ. έτσι ώστε να αποφεύγεται ο στιγματισμός του φοιτητή και να προφυλάσσονται τα προσωπικά του δεδομένα. Άλλοι προσπαθούσαν να περάσουν την κομματική τους γραμμή, εμείς προσπαθούσαμε συνεχώς να μεταφέρουμε τις αποφάσεις των φοιτητών και μέσα στο τμήμα. Δυστυχώς κάτι τέτοιο, όπως εξηγήσαμε και παραπάνω, δεν ήταν πάντα εφικτό.
   Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που δείχνει την κατάσταση μέσα στο τμήμα αποτέλεσε η συνέλευση του τμήματος πέρσι το καλοκαίρι μετά τις καταλήψεις και ενώ οι φοιτητές διεκδικούσαν διπλή εξεταστική. Οι παρευρισκόμενοι φοιτητές ήταν μόλις 6 έναντι των 10 που θα έπρεπε (έλειπαν 4/5 από την ΔΑΠ) και αυτοί που μιλούσαν και έθεταν επιχειρήματα για να πετύχουμε αυτό που θέλαμε ως φοιτητές ήμασταν εμείς με τους 2 εκπρόσωπους μας. Οι υπόλοιποι τα γνωστά, απλά θεατές. (Γιατί όλοι αυτοί ζητούν την ψήφο μας λοιπόν?). Τη διπλή εξεταστική την κερδίσαμε όλοι μαζί, οι φοιτητές που ήμασταν έξω από την αίθουσα και στηρίζαμε με την παρουσία μας και οι 2 εκπρόσωποι μας που βρίσκονταν μέσα.
   Η ιστορία εξελίσσεται με τον ίδιο τρόπο με πιο πρόσφατο παράδειγμα την προηγούμενη γενική συνέλευση του τμήματος λίγες ημέρες πριν το Πάσχα. Οι φοιτητές επί 3 μήνες βρισκόμασταν στο δρόμο, έχοντας κατάληψη του τμήματος μας, καταδικάζοντας το νόμο Πλαίσιο και οι 3/3 εκπρόσωποι των φοιτητών (της ΔΑΠ) όταν ήρθε η ώρα να ψηφίσουμε μέσα στο τμήμα κατά του Νόμου Πλαισίου ήταν οι μόνοι που ψηφίσαν λευκό. Ως γνωστόν ξέχασαν ότι είναι εκπρόσωποι των φοιτητών.

*Η σφραγίδα: Τη σφραγίδα την κρατάει ο Γραμματέας του Δ.Σ. Τη θέση αυτή συνήθως την κατείχε κάποιο μέλος της ΔΑΠ. Σε συνήθη τακτική της συγκεκριμένης παράταξης όταν χανόταν αυτή η θέση, δεν επέστρεφαν τη σφραγίδα στο νόμιμο Γραμματέα του Δ.Σ. καθώς θελαν να την χρησιμοποιούν σύμφωνα με τη δική τους βούληση (να σφραγίζουν τα δικά τους υπομνήματα, να μην σφραγίζουν αποφάσεις του Συλλόγου κ.τ.λ.). Στην σχολή μας αυτό άλλαξε φέτος. Με την τοποθέτηση μας πάνω σε αυτό το ζήτημα και την μεγάλη παρουσία του κόσμου στο αμφιθέατρο, η ΔΑΠ αναγκάστηκε να υποχωρήσει και εν τέλει επιστράφηκε η σφραγίδα στο νόμιμο Γραμματέα.