Μαζι με τις εκλογες ηρθαν και τα τραπεζακια

[---]

Μετα απο μια Συνελευση της Φ.Α.Κ., ανοιχτη στον καθενα οπως παντα, καταληξαμε να βγαλουμε κι εμεις ενα τραπεζακι για 3 κυριως λογους:
α) Αναμεσα στον χωρο που εχει παρει η καθε παραταξη για να διαφημιστει, δεν ανεχομαστε οι φοιτητες να μην εχουν το δικο τους χωρο να εκφραστουν.
β) (Κυριως προσωπικος λογος) Δεν ανεχομαι, εναν χωρο στον οποιο εζησα κυριολεκτικα πανω απο 3 μηνες, να τον οικειοποιειται η καθε ΔΑΠ, ΠΚΣ, ΠΑΣΠ και να τον κανουν σαν τα μουτρα τους.
γ) Εγινε για να μπορουν ολοι οι φοιτητες ελευθερα να βγαλουν ενα κειμενακι και να το αφησουν στο τραπεζακι για να το παρει ο καθενας, να μπορει να ζωγραφισει κατι και να το κολλησει στο ταμπλο. Ενας χωρος για να εκφραστει ο οποιοσδηποτε εκτος των πλαισιων μιας παραταξης.

Σε καμια περιπτωση δεν εγινε για ψηφοθηρικους λογους, ισα ισα το αντιθετο γιατι κατι τετοιο πιθανως να ενοχλησει μερικους και να απομακρυνει ατομα (και οχι ψηφους) απο την ΦΑΚ. (δεν εβαλα συνειδητα ψηφους, γιατι μας ενδιαφερει ο αλλος να ερχεται να συζηταει μαζι μας και οχι να μας ψηφιζει).

Σκοπος ηταν να λειτουργησει ως αντιτραπεζακι. Να μπει σφηνα αναμεσα στα αλλα.

Το θεμα ειναι ομως να εξετασουμε κατα ποσο ο σκοπος επιτευχθηκε.
Καταρχιν κατα την αποψη μου ολες αυτες οι αφορμες μπορουν να σε οδηγησουν σε μια διαφορετικη αποφαση. Αυτην της διεκδικησης ενος χωρου απο τους φοιτητες για τους φοιτητες καθ'ολη τη διαρκεια της χρονιας. Κατι το οποιο δεν εχουμε κανει μεχρι στιγμης.

Επισης σημερα μπαινοντας στο χωρο προσπαθησα να παρω μια αποστασιοποιημενη θεση απεναντι σε αυτο το πραγμα και να το δω ως ουδετερος παρατηρητης. Αυτο που ειδα λοιπον ηταν ενα τραπεζακι ΠΚΣ με ατομα σε αυτο, ενα της ΔΑΠ με ατομα, ενα της ΠΑΣΠ με ατομα και ενα της ΦΑΚ με ατομα. Η διαφορα οχι εμφανης.

Ο σκοπος επιτυγχανεται? Μηπως μπορουμε αυτο που θελουμε να το πετυχουμε με εναν διαφορετικο τροπο? Αυτον της διεκδικησης ενος μονιμου χωρου για τους φοιτητες? Μηπως τελικα ειναι ζημιογονο αυτο το σκηνικο με το τραπεζακι?

Ναι απο την αλλη αναγνωριζω οτι ενταξει δεν χρειαζεται και τρομερη αναλυση και οτι κανουμε και λιγο χαβαλε, μαζευομαστε στο τραπεζακι συζηταμε. Ομως το ιδιο δεν κανουν και οι μπλε, πρασινοι, κοκκινοι γειτονες μας? (Αλλιως δεν περναει με τιποτα η ωρα στις βαρδιες).

Δεν θεωρω οτι το κανουμε για πλακα και στο κυλικειο μια χαρα παιρναμε. Το κανουμε για εναν συγκεκριμενο σκοπο που δεν βλεπω να επιτυγχανεται ή τουλαχιστον μπορει να γινει κατι καλυτερο.


Περιμενω τις αποψεις σας.