Και εκεί που περνάς στα γιάννενα πρώτο έτος σε μια καλή σχολή, Φ.Π.Ψ για παράδειγμα , έρχεται η ώρα που οι γνωστοί μπλέ, πράσινοι, κόκκινοι θα σε προσεγγίσουν για να σου πούνε την καλή την κουβέντα, να σε «συμβουλέψουν» για τις πρώτες μέρες σου στην πόλη, μιας και είσαι και άμαθος και γενικά να σε «βοηθήσουν» με ότι χρειαστείς (όλα αυτά εξαργυρώνονται με ένα ψηφουλάκι στις εκλογές μετά από το γνωστό πρήξιμο με τα τηλέφωνα).
Όλα καλά (!) ως εδώ, δεν λέμε και κάτι καινούριο ε?
Έτσι και η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ μιας σχολής του πανεπιστημίου μας , ας πούμε του Φ.Π.Ψ για παράδειγμα, σαν «πρώτη και καλύτερη» δύναμη στη σχολή, ακολουθώντας τον δρόμο της «συνέπειας» και της «ευθύνης» , έκανε την έκπληξη μοιράζοντας έναν εξαιρετικό «οδηγό επιβίωσης» (έτσι το ονόμασαν) για πρωτοετής.
Εντάξει, δεν είναι και κάτι περίεργο να βγάζει η ΔΑΠ »οδηγούς επιβίωσης» κάνοντας τους φοιτητές να νιώθουν και ηλίθιοι , εξηγώντας «πως θα ανοίξετε τον broswer σας για να μπείτε στον cronos» ή «πως κάνουμε αριστερό-κλικ για να επιλέξουμε το βιβλίο στον εύδοξο» και άλλα τέτοια που σε κάνουν να νιώθεις πως χωρίς την ΔΑΠ δεν θα είχαμε πολιτισμό και θα ζούσαμε σε σπηλιές …
Αλλά ας γυρίσουμε στον συγκεκριμένο «οδηγό επιβίωσης» , ο οποίος καθόλου «χαζός» δεν είναι και ούτε διασκεδαστικός όσο το «ευχάριστο» ύφος του δείχνει.
Προωθεί το πρότυπο ενός φοιτητή – καταναλωτή, που πρέπει να βγαίνει σε κλαμπ και καφετέριες 45 ώρες την εβδομάδα (γιατί αλλιώς δεν είναι τρεντυ), που πρέπει να φοράει ότι ηλίθιο προβάλλει η μόδα , που πρέπει να λιώνει στην τηλεόραση βλέποντας το κάθε σκουπίδι. Είναι αυτό που λένε «φοιτητική ζωή» και «κοίτα να περνάς καλά και όλα θα γίνουν».
Αλλά ας δούμε και λίγο τι έχει να μας πει η ΔΑΠ στον «οδηγό επιβίωσης» της
«Για να φανταστούμε λοιπόν πως κυλάει μια κλασική φοιτητική μέρα στα Ιωάννινα. Πρωινό ξύπνημα, τυροπιτούλα , κακάο ή καφεδάκι και ντουγρού για αστικό! Γιατί όπως λένε : είσαι φοιτητής πρώτο – πρώτο έτος, αμαξάκι δεν έχει φέτος! Τρεις ωρίτσες αμφιθέατρο, γνωριμίες στη σχολή και καρφί για Δωδώνης, καφεδάκι, πολύ κουτσομπολιό, συζήτηση αγωνιώδης για το ντέρμπι της Κυριακής,και τις νέες τάσεις της μόδας, λιγότερο αγωνιώδης για τη σχολή , τα μαθήματα και τις διεθνείς εξελίξεις. Μεσημέρι πια και βολευόμαστε με καμιά κρεπούλα ή κανένα παραδοσιακό σουβλάκι. Μετά το φαγητό, σπιτάκι με καλή παρέα χωριζόμαστε στα δωμάτια διαβάζουμε αλλά πριν απ’αυτό καρφωνόμαστε στην τηλεόραση για την «ζωή της άλλης αλλά εμείς είμαστε παιδιά της αλλαγής, «ΕΔΕΜ» και ξερό ψωμί. Όταν περάσει το απόγευμα, η νύχτα που σκεπάζει με το μαύρο πέπλο της την πόλη μας περιμένει με αγωνία (ναι εμάς περίμενε η νύχτα…). Τα υπόλοιπα τ’αφήνουμε στη φαντασία σας… (δε θα σας τα αποκαλύψουμε και όλα). Για το τέλος γλυκάκι (για το ζάχαρο) ,κανένα internet cafe και after club…….»
Δύο ερωτήσεις ..
Πρώτον γιατί τα περισσότερα ουσιαστικά τα έχετε κάνει υποκοριστικά ; (βλ. τυροπιτούλα, καφεδάκι, αμαξάκι, κρεπούλα, σπιτάκι, γλυκάκι)
Δεύτερον »η νύχτα που σκεπάζει με το μαύρο πέπλο της την πόλη» ;;; στα τραίνααα!
Όλα καλά, φοιτητική ζωή και ο μπαμπάς πληρώνει, το αστικό είναι 1.60 τη μέρα, ο φοιτητής που θα περάσει γαμάτα για 4 χρόνια δε θα βρει δουλειά και αντί για «κρεπούλα» και «καφεδάκι» θα πηγαίνει στην «ουρίτσα» του ΟΑΕΔ.
Αλλά ο φοιτητής δεν έχει λόγο σε αυτά . Η «δουλειά» του είναι να «πάρει το πτυχιό» του και να «περάσει καλά» , ε και για μετά «βλέπουμε μωρέ κάπως θα τα βολέψουμε».
- αν θέλετε τόσο πολύ αυτόν το «οδηγό επιβίωσης » ίσως να τον σκανάρουμε, αλλά σας συμβουλεύουμε να τον βρείτε ώστε να τον έχετε ως «σουβενίρ» για μετά από 5-10 χρόνια.
- για να μην χαίρονται και από τα αριστερά κάποιοι, το κείμενο της ΔΑΠ μπορεί να είναι το ίδιο και για κάποια «ριζοσπαστική» παράταξη» αν αντικαταστήσουμε κάποιες λέξεις κλειδιά. Και αυτοί το ίδιο lifestyle προωθούν αλλά λίγο πιο «κόκκινα ντυμένο».