Φοιτητική Ανεξάρτητη Κίνηση

Στις 11 του Μάη έχει προκηρυχθεί γενική απεργία. Ουσιαστικά είναι η μεταφορά της εργατικής πρωτομαγιάς , καθώς απεργία ημέρα Κυριακή είναι ουσιαστικά οξύμωρο. Τώρα δεν είναι και “δουλεία” μας να ασχοληθούμε για το ποιος και γιατί δεν μετέφερε την πρωτομαγιά , γιατί στο κάτω κάτω υπάρχει και το εθιμοτυπικό της υπόθεσης που «μερικοί» δεν θα ήθελαν να το χαλάσουν.

Ας έρθουμε στα δικά μας τώρα και ειδικότερα στην ανακοίνωση της συγκλήτου 5/5/11. Διαβάζοντας το κείμενο-ψήφισμα της συγκλήτου , καταλάβαμε ότι η απόφαση αυτή δεν προήλθε από κάποια ξαφνική επαναστατική προδιάθεση ή για τον διακαή πόθο να βρεθούν στον δρόμο εκείνη την μέρα τα μέλη της συγκλήτου. Άλλωστε, αυτό το αίσθημα δεν το είχαν άλλες φορές (π.χ 5 Μάη , 23 Φλεβάρη ,15 Δεκέμβρη κτλ).

Η σύγκλητος εδώ, λέει αυτό που θέλει να ακούσει η πλειοψηφία. Αρχικά, μόνο και μόνο η ανακοίνωση της αναστολής μαθημάτων, ακούγεται σαν “δώρο” σε πολλούς φοιτητές και καθηγητές. Τι πιο καλό από το να αποφασίζει ο άλλος για σένα ότι δεν θα γίνουν μάθημα; Τι πιο βολικό για τα “ταλαιπωρημένα” (αυτό και σε εισαγωγικά και όχι,για να μην τσουβαλιάσουμε) μέλη ΔΕΠ, που θα είναι μια μέρα “off” αποφεύγοντας το δίλημμα να απεργήσουν (διεκδικώντας με πολιτικούς όρους) ή όχι (συναινώντας στις κυβερνητικές επιλογές). Γιατί , συνήθως , όταν θες κάτι το απαιτείς και αγωνίζεσαι ώστε να το πετύχεις , δεν βγάζεις απλά μια ανακοίνωση-τιμολόγιο και παραπονιέσαι ότι η κυβέρνηση σου (και το “σου” γιατί όταν δεν αντιδράς σε κάτι απλά συναινείς στην ύπαρξή του) κάνει περικοπές και όταν “βάζει” το χέρι της στη τσέπη σου να “ξεσηκώνεσαι” ενώ σε άλλα ζητήματα να εθελοτυφλείς (βλ. στάση καθηγητών και πανεπιστημιακών στην άρση ασύλου στη Νομική).

Εν ολίγοις η σύγκλητος, λέει αυτό που θέλει να ακούσει και το εξουσιαστικό σύστημα, μια “χλιαρή” διαμαρτυρία, μια “συμβολική” αναστολή καθώς τέτοιες ενέργειες εκτονώνουν, έστω και περιοδικά, τη συσσωρευμένη κοινωνική αγανάκτηση. Αγανάκτηση και απαισιοδοξία για το μέλλον που όχι μόνο διαγράφεται αβέβαιο αλλά και μαύρο με τους δείκτες ανεργίας να “βαράνε” κόκκινο, το σύστημα υγείας να καταρρέει, τις κοινωνικές ασφαλίσεις να μειώνονται στο ελάχιστο (για να δικαιολογούν και οι σοσια-ληστές το “κράτος πρόνοιας”), τη συνεχή «ελαστικοποίηση» των εργασιακών σχέσεων και τη συρρίκνωση των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων. Και όλα αυτά γιατί κάποιο φρόντισαν η ανθρώπινη ζωή να μετράει λιγότερο από το κέρδος.

Τέλος δεν ξεχνάμε κάποια χρόνια πριν που όλοι οι καθηγητές σε όλο το πανεπιστήμιο έκαναν επίσχεση εργασίας για αιτήματα τόσο εκπαιδευτικά όσο και μισθολογικά και ζητούσαν τη συμπαράσταση των φοιτητών στον αγώνα τους. Οι φοιτητές συμπαραστάθηκαν στους καθηγητές και δεν αντέδρασαν στην επίσχεση εργασίας που εφάρμοζαν παρόλο που έχαναν αυτοί μαθήματα(με επακόλουθο το μεγάλο φόρτο εργασίας όταν έληξε η επίσχεση) και οι γονείς τους χρήματα. Η επίσχεση διήρκεσε 2 μήνες περίπου. Είμαστε όμως περίεργοι,για το πόσοι καθηγητές (αλλά και φοιτητές) θα βρεθούν στην απεργία της 11 Μάη για να δείξουν την εναντίωση τους στη κυβερνητική πολιτική , αλλά και πόσοι από αυτούς θα στηρίξουν μελλοντικούς αγώνες φοιτητών.

Υ.Γ. Συγγνώμη αν αδικούμε κάποιους καθηγητές/πανεπιστημιακούς.

===

Τέλος ενημερώνουμε ότι η σημερινή Γενική Συνέλευση των φοιτητών πήρε απόφαση για τη συμμετοχή στην αυριανή απεργία (σε συντονισμό με άλλους συλλόγου), στις 10:30 από το εργατικό κέντρο

Share/Bookmark